زیبله کولویتس:(Sybille Kolwitz) گذرگاههای یک شهبانو

bille Kolwitz: Stationen einer Königin Farah Pahlavi       

Als kleines Mädchen wohl behütet

 von Vater und Mutter geliebt

bist du unbeschwert

nicht ahnend das dein Name in Erfüllung geht

گذرگاههای یک شهبانو
شهبانوی گرامی ایران، با عرض معذرت از شما بویژه در جنین
 شرایطی که ایران در آ تش میسوزد و با رونق ترین شغل جلادی
 در میهن ما است، شعر یکی از خانم های خانواده خود را که
 آلمانی است و فریفته شما شده برایتان ارسال میکنم. 

 

فرح پهلوی شهبانوی والا مقام . عمرت مستدام باد
همراه با قلبی سرشار از عشق به میهن و تقدیم
بهترین درودهابه پیشگاه شهبانوی گرامی ایران زمین.

***

بخش اول را که خانم زیبله کولویتس (Zybille Kolwitz) بصورت نصر
 برای تشریح چگونگی تصمیم و علاقمندی خود برای سرودن
این قطعه شعر زیر عنوان (گذرگاههای یک شهبانو) است
 را برای شما ترجمه میکنم.
بدیهی است در زمان مناسب دیگر این قطعه شعر را که به عقیده
 من بسیار زیبا سروده شده ، برای شما ترجمه خواهم کرد.
من در سال گذشته بر مزار لیلای عزیز، شما را برای اولین بار
در خارج از کشور خیلی کوتاه ملاقات کردم و خیلی امید داشتم
در آن روز با شما مصاحبه کنم،
 متآسفانه شما نه حوصله و نه فرصت داشتید.
بعد از این ملاقات کوتاه مقاله ای کوتاه برای لیلا زیر عنوان
 (لیلا تو صبور تر از سنگ صبوری) نوشتم که در صفحه اینترنتی
خودم جار، صفحه مردانی نیوز و دیگر مطبوعات منتشر شد.
 امیدوارم فرصتی بدست آید تا افتخار دیدن مجدد شما را داشته باشم.
 لازم به توضیح است، خانم کولویتس شاعره آلمانی
 چندین جایزه شعر در آلمان برده است.
با سپاس و احترام ایرج ربیعی

***

نکته دیگر: خانم کولویتس در یک تماس تلفنی از من خواهش کرد بخاطر بکار بردن کلمه (تو بجای شما) در شعر خود از شما معذرت بخواهم. باشد که مورد قبول افتد.
گذرگاههای یک شهبانو

مرتب برنامه های تلویزیون را به اینطرف و آنطرف میبردم، دفعتآ برنامه ای به زبان عربی توجهم را جلب کرد، با وجودی که زبان عربی نمیدانم و صحبت ها را نمیفهمیدم، اما زبان گویا فیلم و عکس های برنامه بود که گویای تاریخ بودند و احتیاجی به ترجمه نداشتند.

یک روز بعد تصمیم گرفتم برای این برنامه و عکس های بسیار جالب توجه جوابی بیابم، به دایی همسرم دکتر ایرج ربیعی (دیپلم روزنامه نگار) تلفن زدم. وی وقت خود را برای تشریح موقعیت در اختیارم گذاشت و برای من گفت که چه اتفاقاتی در کشورش رخ داده است. من از فرصت استفاده و سئولاتم را برای ایرج ربیعی مطرح کردم.


ایرج ربیعی من را برای مدت کوتاهی تا حدودی که توانایی داشت با خود به سفر ایران برد.

اما ایرانی که وی به من نشان داد، آن ایرانی نبود که من از طریق وسایل ارتباط جمعی میشناختم.

من دریای خزر را زیر پاهای خود حس کردم، نفس در هوای تازه جنگل کشیدم و در بازار با مردم به گشت پرداختم. بوهای غریب در این مکان با آنچه ما در مارکت های آلمان استشمام میکنیم غیر قابل قیاس، بی نظیر و تکان دهنده بودند.

مسئله جدی تر شد، او پیرامون شورش سالهای هفتاد آن چنان برایم گفت، گویی روز گذشته اتفاق افتاده اند.

ایرج ربیعی من را تشویق کرد، برای یک شخصیت ایرانی شعر بسرایم.

تقریبآ وظیفه مشکلی بود زیرا من غیر از خمینی و احمدی نژاد تا آن لحظه اطلاعات دیگری از ایران نداشتم.

تصمیم گرفتم در اینترنت جستجو و به اطلاعات خود اضافه کنم. سپس به صفحه شاه ایران و همسرش خانم فرح دیبا دست یافتم.

فرح من را خیلی سریع تحت تآثیر قرار داد. نام فرح در زبان آلمانی کلاسیک به معنی شهبانوی سفر کننده است، در این لحظه نام مفهوم خود را برای من پیدا کرد.

 

Sybille Kolwitz: Stationen einer Königin Farah Pahlavi       

Als kleines Mädchen wohl behütet

 von Vater und Mutter geliebt

bist du unbeschwert

nicht ahnend das dein Name in Erfüllung geht


Durch hin und her schalten im TV, kam ich auf einen arabischen Sender und wollte schon weiter schalten, aber ich hielt inne. Ich verstand kein Wort, weil ich kein arabisch spreche, aber was braucht es eine verständliche Sprache, wenn Bilder selbst Geschichten erzählen können.
Am folge Tag wollte ich auf diese vielen eindrucksvollen Bilder ein paar Antworten haben und rief den Onkel meines Mannes Dr. Iradj Rabii (Dipl. Publizist) an. Er nahm sich Zeit für mich und ich erzählte ihm was ich sah. Ich nutzte die Gelegenheit Iradj auszufragen.
Iradj Rabii nahm mich für einen Augenblick mit auf eine Reise durch sein Iran, wie er es kannte. Es war ein anderer Iran, als den, den ich aus den Medien kenne.
Ich konnte das Kaspische Meer an meinen Füßen spüren, die frische Luft der Wälder atmen und das rege Treiben auf dem Basar miterleben. Diese vielen fremden Gerüche, mit deutschen Märkten kaum vergleichbar. Es war überwältigend.
Er wurde etwas ernster und erzählte von den Unruhen in den siebziger Jahren, als sei es erst Gestern gewesen.
Iradj Rabii ermunterte mich über eine bekannte Person aus dem Iran ein Gedicht zu schreiben. Eine ziemlich schwierige Aufgabe für mich, denn außer Khomeini und den neuen Präsidenten Ahmadinedschad kenne ich dort niemanden.
Ich beschloss mich im Internet schlauer zu machen und stieß natürlich auf den Schah und dessen Frau Farah Diba.
Farah, so fiel mir gleich ein, bedeutet die „fahrende Königin“.
Nomen ist tatsächlichlicht Omen wie sich herausstellte.

 

Empress Farah Diba – Pahlavi

Stationen einer Königin


Als kleines Mädchen wohl behütet,
von Vater und Mutter geliebt,
bist du unbeschwert,
nicht ahnend das dein Name in Erfüllung geht,
zu einer wunderschönen Frau gewachsen.

Das Rad des Schicksals drehte sich,
als der Schah von Persien dich sah
und in Liebe zu sich holte,
als des Kaisers Kaiserin auf den Pfauenthron.

Du bist die liebevolle Mutter deines königlichen Reiches
und willst neue Wege gemeinsam
mit deinen Kindern in die Zukunft gehen.

Doch anders denkende Geister
wollten die Kaiser Familie nicht.
Mit Angst und Schrecken stießen sie euch fort
in ungewisser Zukunft und an fremden Ort.

Nur wenige Freunde sind geblieben,
nahmen euch auf in der Not.
Sie stärkten euch mit neuer Kraft,
doch dann musstet ihr wieder fort
und euer Schicksal war ungewiss.

Kummer und Leid wollen nicht enden.
Dein Herz hüllt sich in tiefer Trauer,
als dein Mann, der Schah,
von deiner Seite gewichen war.
Die Liebe und sein Ring,
geben dir die Stärke im Leben,
als tapfere Löwin, weiter zu gehen.

Der Pfauenthron verweist in seiner Einsamkeit.
Er findet nur noch Beachtung
von Reisenden aus fernen Ländern
und bleibt gleichwohl allein.

Hört man da staunend ein „Oh“ und ein „Ah“,
welch Reichtum sich da verbirgt,
doch ist es die Armut die regiert.

Betört von seinem Glanz,
die dir die Erinnerungen bringen,
sieht keiner dein Herz zerspringen.

Du siehst die Tränen deiner Kinder
in Bächen durch Straßen strömen.
Deine Worte des Trostes
können sie nicht hören.

Weit, viel zu weit von Daheim,
bist du seit langer Zeit.
Die Kinder, sie vermissen deine Zärtlichkeit.

Die Seelen, die dich auf deinem Weg begleiten,
hoffen mit dir, für den Iran,
auf friedvolle, bessere Zeiten.

von Sybille Kolwitz, 29.01.2009)

Iradj Rabii Journalist/MAR

 

http://mardaninews.de/Deutsch/?p=532 

 

http://translate.google.com/translate?hl=de&sl=de&tl=fr&u=http://www.mardaninews.de/Deutsch/

اين مطلب  را به زبانهاي مختلف  بين المللي درج شده  کافي  است به کليه بخشها ي مربوطه لينگهاي  روزنامه الکترونيکي که در بالاي هر  مطلب مي توانيد مطالعه فرماييد  وبراي ديگران بصورت ايميل الکترونيکي ارسال فرماييد شاد شيد/ با مهر 

 

 

 

 

 

 

شما اینجا هستید: خانه مطالب سایت زبان های مختلف زیبله کولویتس:(Sybille Kolwitz) گذرگاههای یک شهبانو