اخبار کوتاه

اخبار کوتاه": "فشرده وقایع روز ایـــران وجهان ۰ يکشنبه - پنجم خرداد ۱۳۹۸ برابر با بيست و ششم مه ۲۰۱۹

   "خوشا به روز وروزگار بشریت که کورش دارد" به نام ایران و به نام ندای آزادی ایران *** طرح...

 اخبار کوتاه

اخبار کوتاه": "فشرده وقایع روز ایـــران وجهان ۰ شنبه - چهارم خرداد ۱۳۹۸ برابر با بيست و پنجم مه ۲۰۱۹

   "خوشا به روز وروزگار بشریت که کورش دارد" به نام ایران و به نام ندای آزادی ایران *** طرح...

  •  اخبار کوتاه

    اخبار کوتاه": "فشرده وقایع روز ایـــران وجهان ۰ يکشنبه - پنجم خرداد ۱۳۹۸ برابر با بيست و ششم مه...

    دوشنبه, 06 خرداد 1398 00:00

    Published in اخبار کوتاه

  • اتحادیه اروپا

    اتحادیه اروپا " انتخابات"اتحادیه اروپا: استقبال بیشتر شهروندان اروپا از انتخابات پارلمان...

    یکشنبه, 05 خرداد 1398 21:31

    Published in اخبار جهان

  • تقویم روز

    تقویم روز" - ۲۶ مه ۱۹۵۱؛ ۶۸ سال پيش در چنين روزی سالی رايد ( Sally Ride ) در لس آنجلس زاده...

    دوشنبه, 27 مرداد 2019 19:32

    Published in فرهنگ و هنر

  •  اخبار کوتاه

    اخبار کوتاه": "فشرده وقایع روز ایـــران وجهان ۰ شنبه - چهارم خرداد ۱۳۹۸ برابر با بيست و پنجم مه...

    یکشنبه, 05 خرداد 1398 02:30

    Published in اخبار کوتاه

  •  اتحادیه اروپا

    اتحادیه اروپا" آلمان، اوکراین،"روسیه"دادگاه حقوق دریاها: روسیه ملوانان اوکراینی را آزاد کند

    شنبه, 04 خرداد 1398 22:07

    Published in اخبار جهان

  • آمریکا

    آمریکا"ژاپن" دونالد ترامپ، رئیس جمهوری ایالات متحده و بانوی اول آمریکا طی یک سفر رسمی چهار روزه...

    شنبه, 04 خرداد 1398 21:02

    Published in سیاست

  •  آمریکا

    آمریکا"مکزیک" : یک دادگاه فدرال در کالیفرنیای آمریکا ساخت دیوار در مرز مکزیک را متوقف کرد"...

    شنبه, 04 خرداد 1398 20:19

    Published in سیاست

مقاله ها

مجید محمدی": چرا مداحی نکنند؟ همه چیزشان را از خمینی دارند

طرح از هنرمند ما بابک

یاد داشتی از عاشقان ایران"‌ باشد که بید ار شویم" در سرزمین من"  

خرد چشم جان است، چون بنگری
تو بی چشم، شادان جهان نسپری

"خوشا به روز وروزگار بشریت که کورش دارد"

آری، ديو، چه بخواهد چه نخواهد  به دست فرهنگ ما به  شيشه ی استوره ای اش بازخواهد گشت
و ديدن آن لحظه برای هر کس که به فرهنگ خردمدار و زيبای ايرانی مان باور دارد
سخت ساده و شکوهمند است.

یاد و راه همه ی جان بخشانِ میهن، گرامی و جاودان باد


به ياد قيام
23 خرداد 1388،
آغاز جنبش سبز
جوانان ايران
عليه حکومت خون آشام اسلامی،
و به ياد
برجسته ترين
نماد سکولار آن:
ندا آقا سلطان

چراغ سیمین ایران هرگز خاموش نمی شود

***

آموزگاران ما را آزاد کنید! کارگران ما را آزاد کنید!
دانشجویان ما را آزاد کنید! فعالان جنبش زنان را آزاد کنید!
همه زندانیان سیاسی و عقیدتی را آزاد کنید!
چگونه با دشمنت به دوستی تا کنم؟
تو رخت زندان تن ات وُ من تماشا کنم؟
تو رخت زندان تن ات، و من بمانم خموش؟
قسم به زن، نازنم اگر محابا کنم
اگرچه تلخ است حق، نمی توانم نهفت
زبان از آن بایدم که آشکارا کنم
شادروان " سیمین بهبهانی

***
قلم چرخید و فرمان را گرفتند
ورق برگشت و ایران را گرفتند

به تیتر “شاه رفتِ ” اطلاعات
توجه کرده کیهان را گرفتند

چپ و مذهب گره خوردند و شیخان
شبانه جای شاه هان را گرفتند

همه از حجره‌ها بیرون خزیدند
به سرعت سقف و ایوان را گرفتند

گرفتند و گرفتن کارشان شد
هر آنچه خواستند آن‌ را گرفتند

به هر انگیزه و با هر بهانه
مسلمان، نا مسلمان را گرفتند

به جرم بد حجابی، بد لباسی
زنان را نیز مردان را گرفتند

سراغ سفره ها، نفتی‌ نیامد
ولیکن در عوض نان را گرفتند

یکی‌ نان خواست بردندش به زندان
از آن بیچاره دندان را گرفتند

یکی‌ آفتابه دزدی گشت افشا
به دست آفتابه داشت آنرا گرفتند

یکی‌ خان بود از حیث چپاول
دو تا مستخدم خان را گرفتند

فلان ملا مخالف داشت بسیار
مخالفهای ایشان را گرفتند

بده مژده به دزدن خزانه
که شاکی‌‌های آنان را گرفتند

چو شد در آستان قدس دزدی
گداهای خراسان را گرفتند

به جرم اختلاس شرکت نفت
برادرهای دربان را گرفتند

نمیخواهند چون خر را بگیرند
محبّت کرده پالان را گرفتند

غذا را آشپز چون شور میکرد
سر سفره نمکدان را گرفتند

زندان طرح از توکا نیستانی

کاریکاتور - طرح/ هرم اجتماعی در ایران ...

کاری ازمانا نیستانی 

ديكتاتور به پايان سلام كن !

مجید محمدی": چرا مداحی نکنند؟ همه چیزشان را از خمینی دارند

"مجید محمدی"

خبر گزاری مردانی نیوز: گفتار هفته از مجید محمدی (جامعه‌شناس) 

جمعه - هفدهم اسفند ۱۳۹۷ برابر با هشتم مارس ۲۰۱۹

 چرا مداحی نکنند؟ همه چیزشان را از خمینی دارند

        سخنان عبدالکریم سروش (حسین حاج فرج‌الله دباغ) در مدح و ستایش خمینی تازه نیست (لينک). او بارها به ستایش از خمینی پرداخته است و این را باید به معنای قدرشناسی وی تفسیر کرد. سروش هنگامی‌ که به ایران بازگشت تنها یک جزوه‌ی سی چهل صفحه‌ای منتشر کرده بود و با همین میزان پرونده‌ی «علمی» ‌به فیلسوف رسمی ‌نظام برای مقابله با مخالفان فکری آن تبدیل شد. آثار بعدی وی نیز همه پیاده شده از نوار و زیرنویس داده شده توسط شاگردانی بود که در آن دوره به فراوانی در خدمت بسط جهل و تبلیغات فعالیت داشتند و نمی‌دانستند که سروش مطالب دیگران، را بجای ترجمه‌ی آنها، به عنوان محصولات فکر خود عرضه می‌کند.

       ساعات اول شب تلویزیون، در دورانی که تصویر متحرک انحصاری بود (دو کانال تلویزیونی دولتی)، به او اختصاص می‌یافت. بعد از آن به عضویت شورای انقلاب فرهنگی درآمد و بزرگترین اتاق انجمن فلسفه و حکمت در اختیار وی قرار گرفت. او برای دو دهه راننده‌ی شخصی (از نخست وزیری و ریاست جمهوری) داشت و مدام از این کشور به آن کشور با ارز دولتی در مجامع و کنفرانس‌ها حضور پیدا می‌کرد. به همین گونه بود که وی شبکه‌ای از ارتباطات برای گرفتن موقعیت‌های دانشگاهی برای خود و فرزندانش ایجاد کرد. این شبکه در دورانی که وی و فرزندانش به خارج کشور آمدند مایه‌ی حضور در محافل دانشگاهی (با دریافت حقوق‌های مناسب) بدون انجام کوچکترین کار علمی ‌بوده است.

       این توهم که سروش قرار است در اسلام تحولی ایجاد کند با خرج صدها هزار دلار از کیسه‌ی مردم ایران ایجاد شد در حالی که وی مترجم آثار غربیان در باب فلسفه‌ی دین و علم بدون ذکر منابع بوده است (سرقت علمی).

       سروش یک تبلیغاتچی حرفه‌ای است که کار تبلیغات برای اسلام را یک لحظه فروگذار نکرده است. او در دورانی که در دانشگاه تهران درس می‌داد هیچگاه همانند سنت دانشگاهی غربی شرح درس و صورت کتاب‌های مورد استفاده‌اش را در کلاس عرضه نمی‌کرد تا دانشجویان تصور کنند هرچه او می‌گوید از ترشحات فکری خود اوست. برای جامعه‌ی بی‌سواد اواخر دهه‌ی پنجاه و شصت خورشیدی بیان برخی نظریات فیلسوفان غربی‌زبان و علم توجه برانگیز بود اما سروش در مقام انتقال دانش ظاهر نمی‌شد. یک بار در دانشکده‌ی الهیات تهران خواستم عنوان کتابی را که به همراه خود به کلاس آورده بود و در دستش بود نگاه کنم؛ متوجه شد که من دارم تلاش می‌کنم عنوان کتاب را بخوانم. کتاب را در دستانش چرخاند تا عنوان اش را نتوانم ببینم.

       سروش با یکی از شاگردان کلاس‌های خود رابطه‌ی صمیمی‌ داشت و موضوع برای خانواده‌ی وی و بسیاری دیگر آشکار و منجر به اختلاف خانوادگی وی شد. بعدا مثل همهء مدیران رژيم اسلامی اعلام کردند که وی صیغه‌ی ایشان بوده است. در هر جا از دنیا اگر معلم با دانشجویان اش رابطه‌ی صمیمی ‌برقرار کند او را از کار اخراج می‌کنند اما در ایران تحت رژيم اسلامی خط قرمزی برای قدرتمندان وجود نداشته است. سوء استفاده از موقعیت، بخشی تعریف شده از رفتار مقامات جمهوری اسلامی بوده و هست و خواهد بود.

       خامنه‌ای این بساط دانشگاهی وی را به هم زد و از همانجا خصومت سروش و خامنه‌ای (نه جمهوری اسلامی) آغاز شد. اصلاح‌طلبانی مثل سروش هیچگاه با حکومت دینی‌ای که مال خودشان بود مشکلی ندشتند؛ آنها با خامنه‌ای مشکل داشته و دارند که برخی امتیازات را از آنها گرفت.

       سروش و دیگر تحصیلکردگان دانشگاهی که به دستبوسی خمینی رفتند اولین نسل تبلیغاتچی‌ها و مداحان حکومت بودند که اسلامگرایی شیعی برای جامعه‌ی ایران به ارمغان آورد. اصلاح‌طلبان گاه چنان از مداحان خامنه‌ای انتقاد می‌کنند که گویی در یک نظام شایسته‌سالار سر برآورده‌اند. سروش بدون حکومت دینی و خمینی کسی بود شبیه رحیم پور ازغندی (که حتی مثل او سخن می‌گوید) و شهریار زرشناس؛ اما ازغندی و زرشناس در دورانی به میدان آمدند که جامعه دیگر شیفته‌ی تولید «فیلسوفان بزرگ» نبود و مارکسیست‌ها هم قبلا همه از عرصه‌ی عمومی‌ حذف شده بودند و آنها که ماندند یا تواب بودند یا دیگر اسمی‌ از ایدئولوژی خود نمی‌بردند. دستگاه تبلیغاتچی رژیم در دورانی که سروش و همکاران در داخل بودند مجرای مداحی‌های آنها تحت عنوان نظریه‌پردازی بودند و بعد از خروج هم بی‌بی‌سی فارسی در خدمت عرفان‌نمایی آنها بوده است.

       هر سه ویژگی ذکر شده، یعنی سرقت علمی، تبلیغاتچی بودن و نقض مقررات حقوقی و اخلاقی دانشگاهی، سروش را از مقام داوری سواد این و آن به زیر می‌کش

***

       و اما چند نکته در مقایسه‌های بیجای سروش میان محمدرضاشاه و خمینی در سخنرانی وی در کالیفرنیا به مناسبت چهلمین سالگرد حکومت نکبت و فلاکت:

قدرت جهل و تنفر

       مقامات رژیم پهلوی به قدرت علم و تکنولوژی پی برده و تلاش داشتند جامعه‌ی ایران را از انحطاط هزارساله با تاسیس دانشگاه در سراسر کشور و شکل دادن به مراکز تحقیقاتی نجات دهند و تا حدود زیادی در طی پنج دهه چنین کردند اما خمینی و یارانش به قدرت جهل و دستبوسی و دنباله‌روی کورکورانه باور داشتند و توانستند این انرژی را در جامعه‌ی ایران در خدمت کسب قدرت و ثروت قرار دهند. خمینی و خامنه‌ای علم و دانش را در ایران نابود کرده و بجای آن ایدئولوژی را نشاندند و بعد، با دروغ، تاسیسات و موشک‌های خریده شده از پاکستان و کره‌ شمالی را به عنوان دستاوردهای علمی ‌به مردم از همه جا بی‌خبر فروختند.

       در همه‌‌ی جوامع، نیروهایی متمرکز بر کردار و گفتار و پندار نیک و، در برابر آن، نیروهای تاریکی و زشتی و بدکرداری وجود دارد. رهبران فرهمند به نیکی پر و بال می‌دهند و رهبران تبهکار به تباهی. خمینی و خامنه‌ای پرچمدار تباهی‌ها بوده‌اند. روشنفکران ایرانی به دلیل دشمنی با غرب و یهود و نوستالژی زندگی چوپانی، در یک دوره‌ی چهل ساله خمینی را به عنوان رهبر فرهمند به جامعه‌ی ایران فروختند؛ کسی که جز اعدام و تنفر و جنگ و خشونت چیزی نمی‌دانست. همه‌ی سال‌های خمینی با انقلاب و جنگ و اعدام گذشت. پس از عملیات کربلای چهار و پنج، شبی با اتوبوس در سفر از شیراز به تهران از اصفهان می‌گذشتیم. شهری بود با هزاران حجله با عکس‌هایی از جوانانی که قربانی جاه‌طلبی‌های خمینی و وفادارانش شده بودند. سروش و شرکا آن سال‌ها را فراموش کرده‌اند یا نمی‌خواهند ببینند. برای بررسی میزان جهل  خمینی کافی است یک‌بار مجموعه سخنرانی‌های وی را مرور کنید. این مرور به شما نشان می‌دهد کسانی که آدمی مثل خمینی را باسواد و فیلسوف می‌نامند خود چقدر بی‌مایه‌اند.

دانش کشورداری

       سواد مقامات یک رژیم را با جهت‌گیری‌ای که کشور را بدان سمت سوق می‌دهند می‌توان اندازه گرفت و نه با نمرات ریاضی و فیزیک آنها. بر اساس هر شاخص علمی‌ اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی که درنظر بگیریم جامعه‌ی ایران در دوران پهلوی در مسیر توسعه و پیشرفت و سربلندی قرار داشت و جامعه‌ی ایران در دوران خمینی و خامنه‌ای در مسیر نکبت و فلاکت و تحقیر.

       تصویری که سروش از خمینی به دست می‌دهد «فیلسوف - شاه» افلاطونی است که خود وی بهتر از همه باید بداند که چنین همه‌دانی را خدا هم نیافرید و حکمرانی چنین عوام‌فریبانی تمامیت‌خواه به جهنم روی زمین منتهی می‌شود. جالب است که نیروهای مذهبی هرچه از جامعه‌‌ی مذهبی خود فاصله می‌گیرند بیشتر شیفته‌ی آن شده و دو سه نقدی را هم که به گفتمان‌های آن داشتند فراموش می‌کنند.

       دانش کشورداری رهبران اروپایی (که سروش خمینی را با سوادتر از آنان معرفی می‌کند) - مثل پادشاهان بریتانیا در قرون 12 تا 20 میلادی - را آنجا می‌توان مورد سنجش قرار داد که توانستند با واگذاری اداره‌‌ی امور به مردم هم راه را برای قدرت‌یابی کشور باز کنند و هم توانستند نهادهای پادشاهی را در توسعه‌ یافته‌ترین کشورهای دنیا حفظ کنند. حکومتی که خمینی بنیان نهاد هر روز از منظر مقاماتش در معرض براندازی و فتنه است.

کسب و کار عرفان

       عرفان علم نیست که ادعای آن برای کسی سواد بتراشد (شناخت این کسب و کار البته می‌تواند معرفت برانگیز باشد) و هنگامی ‌که به آورده‌ای در کسب منزلت سیاسی و اجتماعی تبدیل شود (چنانکه سروش از آن برای خمینی و خود استفاده می‌کند) روغن ماری است که در بساط دستفروش‌های خیابانی برای دوای همه‌ی دردها به فروش می‌رسد.

       سروش و مداحانی شبیه به وی خمینی را به عنوان عارف و حکیم از مجرای دستگاه تبلیغاتی رژیم به عوامی‌ که در تاریخ به دنبال عظمت خود می‌گشتند فروختند تا توده‌وار بودن جامعه و نقض حقوق فردی آنها را تضمین کنند. عزتی که سروش معتقد است خمینی به ارمغان آورد بالا نشستن دستبوسانی بود که به تحریک توده‌ها برای تبعیت از «پیشوا» می‌پرداختند. به آثار «عرفانی» خمینی مراجعه کنید تا ببینید جز انبوهی از مهملات و هذیان در آنها چیزی وجود ندارد. دستگاه تبلیغاتی رژیم‌های تمامیت‌خواه از «پیشوا» همه‌چیزدان می‌سازد و بادنجان‌های دور قاب چيده خودشان این داستان‌ها را به تدریج باور می‌کنند چون به نفع‌شان است.

       فقه نیز علم نیست: مجموعه آیین‌ها و سنن زندگی در یک قبیله در شبه جزیرهء عرب در 1400 سال پیش است. شأنی که سروش برای فقه به عنوان علم قائل شده نشان می‌دهد که نقدهای وی بر فقه صرفاً برای مشروعیت ‌زدایی از روحانیونی است که امتیازات وی در دوران خمینی را قبول نداشتند. او با فقه خمینی که همان فقه سنتی بوده مشکلی نداشته است.

       سروش و سیدحسین نصر، که امروز در ایالات متحده بساط عرفان ‌فروشی باز کرده و دستشان را برای بوسیدن به سمت پیروان دراز می‌کنند، باید از عرفان جلادانی مثل خمینی ستایش کنند تا این مغازه را باز نگه دارند. مرید و مریدبازی یک کسب و کار جمعی است که سروش و سیدحسین نصر به خوبی فراگرفته‌اند. اگر حکومت دینی، شیعیان افغان و پاکستانی و لبنانی و ایرانی را پایگاه خود برای بسط مراکز اسلامی در اروپا و امریکا می‌داند (و دولت‌های غربی نیز به اینگونه اقدامات به عنوان بسط تنوع نگاه می‌کنند تا روزی که "تریلرها" صدها نفر از جمعیت‌شان را زیر بگیرند) سروش و نصر و دیگر احیاگران دینی به آنها به عنوان مریدان بالقوه‌ای نگاه می‌کنند که بساط جلسات آنها را پر رونق نگاه می‌دارند. بالاخره شیعیانی که از قرون وسطا به قرن 21 آمده‌اند نمی‌توانند کوله‌پشتی مهملات خود را یکباره بر زمین بگذارند.

شجاعت

       شجاعت رهبران سیاسی با ایستادن در برابر بلاهت و حماقت و تنفر و خشونت اندازه‌گیری می‌شود و نه ایستادن در برابر حق رآی زنان و مقاومت علیه فرستادن سپاهیان دانش به روستاها. مقامات رژیم پهلوی حداقل در برابر کمونیست‌ها و اسلامگرایان مارکسیست این شجاعت را از خود نشان دادند، گرچه در برابر خمینی و یارانش و شبکه‌ی روحانیت کمبود شجاعت داشتند. اما خمینی و وفادارانش نه تنها در برابر حماقت و بلاهت تاریخی ایرانیان در قرن بیستم (دشمنی با غرب و اعتماد به دایناسورهای فیضیه) نایستادند بلکه بر امواج آنها سوار شده و از آنان برای پیشبرد منافع خود بهره گرفتند.

       خمینی البته در طول یک دهه حکومت اش بسیار شجاع (بخوانید سنگدل و جنایتکار و ابله) بود: هزاران تن از مخالفانش را در زندان به قتل رساند؛ ده‌ها هزار جوان ایرانی را برای فتح کربلا و «قدس» در دوران بعد از پس گرفتن خرمشهر (با همکاری افراد «شجاع» دیگری مثل محسن رضایی و‌ هاشمی ‌رفسنجانی) به میدان‌های مین و عملیات لو رفته فرستاد تا به دست سربازان صدام قتل عام شوند و با صحه گذاشتن بر گروگانگیری دیپلمات‌های امریکایی صدها میلیارد دلار خسارت تا همین امروز بر کشور بار کرد. او شجاعت به راه‌اندازی سنگسار و قطع دست و پا و انگشتان و تحمیل حجاب اجباری به زنان در اواخر قرن بیستم را داشت؛ او آنقدر شجاع بود که دویست تن از بهاییان را به اتهام بهایی بودن اعدام کرد؛ فهرستی طولانی از این شجاعت‌های وی در تاریخ معاصر ایران ثبت شده است.

-----------

پيام عاشقانه و داغ امام به عبدالکریم دبّاغ

هادی خرسندی

من به خال لب دبّاغ گرفتار شدم

دیشب از مرحمتش باز خبردار شدم

‌ای سروشی که مرا عکس نهادی در ماه

لاکن از اون شعف واقعه سرشار شدم

دو سه روز است که من بابت تعریف شما

در محیط علما مرکز پرگار شدم

بوعلی پیش من آمد که به دادم برسید

من اسیر غم مجرائی ادرار شدم

درجه در دهنش آمده بقراط حکیم

ناله میکرد که یک مدّته بیمار شدم

گفت ارسطو که به من مشق بده بنویسم

چند روز است که در مدرسه بیکار شدم

مارکس آمد دو سه تا مسئله پرسید ز من

گفت یک جزوه به انگلس بدهکار شدم

پاستور گفت که از فرط حسادت به شما

دور از جان همه، مثل سگ هار شدم

چونکه ناخوش شده بود این فلورانس نایتینگل

من برایش دو سه شب نرس و پرستار شدم

لامپی آورد ادیسون که شما روشن کن

گفت من مشتری آمپر سرکار شدم

بسته‌ای داد امانت به من و، حافظ گفت

جان تو، خسته ز سنگینی این بار شدم

آن یکی گفت که رابیندرانات تاگورم

که پشیمان ز سرائیدن اشعار شدم

آمد از پنجره هدهد که به دادم برسید

عاصی از شیخ فریدالدین عطار شدم

محو بازیگریم یول برینر شد و گفت

من به جای تو رباینده اسکار شدم

«اقتصاد مال خره» را آدام اسمیت شنید

گفت البته و تشویق به تکرار شدم

کورش آمد که ببخشید سوادم کم بود،

سر آن لوحه و، تسلیم به اجبار شدم

پادشاهان همه بستند به پابوسم صف

من فقط ملتفت نادر افشار شدم

جان دبّاغ سروش، از تو تشکر دارم

که مواجه به چنین گرمی بازار شدم

پیش ازین نیز ز لطف تو و امثال تو بود

که موفق به جنایات و به کشتار شدم

من دعا میکنمت وقت طهارت پس ازین

که به مهر تو نظر کردهء اطهار شدم

لندن - ۱۳ اسفند ۹۷

هادی خرسندی، شاعر و طنزپرداز، که از سال‌ها پیش از انقلاب در مطبوعات ایران فعالیت می‌کرد، در همان اولین ماه‌های پس از انقلاب، تصمیم گرفت نشریه‌ای طنز در خارج از کشور با رویکردی سیاسی منتشر 

کند. و همچنین  انتشار نشریه "طاغوت"  پس از چندی تغییر نام یافت و با نام "اصغرآقا" انتشار خود را ادامه داد.  

 

  مشی سیاسی این نشریه طنز  به حزب یا گروهی وابسته نیست.

این گزارشها در حال  تکمیل شدن است

خبر گزاری مردانی نیوز 

بیشتر بخوانید مطالب مرتبط  در این ضمیمه از  

مجید محمدی ": چرا ائتلاف چپ و اسلامگرایی از ترامپ متنفر است؟

خبرنامه خبرگزاری مردانی نیوز

به زبانهای دیگر

English French German Italian Portuguese Russian Spanish
شما اینجا هستید: خانه مردانی نیوز مقاله ها مجید محمدی": چرا مداحی نکنند؟ همه چیزشان را از خمینی دارند