اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا " اسپانیا" ونزوئلا : دیوان عالی اسپانیا رئیس پیشین سرویس مخفی ارتش ونزوئلا را به آمریکا تحویل می‌دهد

 اتحادیه اروپا "   اتحادیه اروپا " اسپانیا"  ونزوئلا : دیوان عالی اسپانیا رئیس پیشین سرویس مخفی...

مجید محمدی -  نماز باران، استخاره و دعانویسی به جای مدیریت علمی

مجید محمدی - نماز باران، استخاره و دعانویسی به جای مدیریت علمی

در رژیم توتالیتر،”:حکومت ملاها "#نه_به_جمهوری_اسلامی در رژیم توتالیتر،”:حکومت ملاها”...

  •   آمریکا

    آمریکا "بحران افغانستان" کمدی الله : شیر زنان افغانستا ن به پا خواستند"زنان افغان با شعار «کار،...

    پنج شنبه, 29 مهر 1400 22:06

    Published in سیاست

  •  آمریکا

    آمریکا": دونالد ترامپ رئیس جمهور پیشین آمریکا "شبکه اجتماعی خود را به زودی راه‌اندازی می‌کند

    پنج شنبه, 29 مهر 1400 21:13

    Published in سیاست

  •   اتحادیه اروپا

    اتحادیه اروپا " اسپانیا" ونزوئلا : دیوان عالی اسپانیا رئیس پیشین سرویس مخفی ارتش ونزوئلا را به...

    پنج شنبه, 29 مهر 1400 20:52

    Published in اخبار جهان

  •   آمریکا

    آمریکا" سوریه": حمله انفجاری": ۱۴ کشته در حمله به اتوبوس نظامیان سوری در دمشق"یک پایگاه آمریکا...

    پنج شنبه, 29 مهر 1400 20:29

    Published in اخبار جهان

  • مجید محمدی -  نماز باران، استخاره و دعانویسی به جای مدیریت علمی

    مجید محمدی - نماز باران، استخاره و دعانویسی به جای مدیریت علمی

    پنج شنبه, 29 مهر 1400 19:08

    Published in مقاله ها

  • در رژیم توتالیتر

    در رژیم توتالیتر" اقتصاد " ایران "مشکلات ذخیره ثروت در قالب طلا : ایران چقدر «ثروت» دارد؟ مجموع...

    پنج شنبه, 29 مهر 1400 18:37

    Published in اقتصاد

  •  در رژیم توتالیتر

    در رژیم توتالیتر" اقتصاد " ایران ": جنجال دوباره بورس تهران؛ شهرداری تهران بورس تهران را پلمپ...

    پنج شنبه, 29 مهر 1400 18:02

    Published in اقتصاد

حقوق بشر

اتحادیه اروپا" سوئد": نقض حقوق بشر" جنایت علیه بشریت، دادگاه حمید نوری؛ "درخواست بازداشت ابراهیم رئیسی در صورت ورود به اسکاتلند"ابراهیم رئیسی به اسکاتلند نمی‌رود"تجمع اعتراضی ایرانیان در برلین به مناسبت روز جهانی مبارزه با اعدام

  عفو بین الملل برای تحقیق در مورد جرایم ابراهیم رئیسی علیه بشریت

 اتحادیه اروپا "

---

 کاریکاتور / مراسم تنفیذ

 طرح از مانا نیستانی  

 

در رژیم توتالیتر،”:حکومت ملاها” #نه_به_جمهوری_اسلامی"

---

  اتحادیه اروپا" سوئد": نقض حقوق بشر" جنایت علیه بشریت،” دادگاه حمید نوری، از متهمان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان۶۷، 

" جنایت باند تبهکار " به سرکردگی علی خامنهای"

کاریکاتور : مانا نیستانی

همراهی هنرمندان ایرانی با هشتگ میلیونی «اعدام نکنید»

امپراطوری علی خامنه‌ای"پفیوز ترین فرد ننگین تاریخ"

علی خامنهای این جنایت کارو دستیاران او باید در دادگاههای بین المللی محاکمه شوند

ابراهیم رئیسی 

  اتحادیه اروپا" سوئد": نقض حقوق بشر" جنایت علیه بشریت، دادگاه حمید نوری؛  "درخواست بازداشت ابراهیم رئیسی در صورت ورود به اسکاتلند"ابراهیم رئیسی به اسکاتلند نمی‌رود"تجمع اعتراضی ایرانیان در برلین به مناسبت روز جهانی مبارزه با اعدام 

، سوئد": دادگاه حمید نوری؛

 

سی‌ و دومین جلسه دادگاه حمید نوری؛ شهادت علی ذوالفقاری: نوری من را به راهرو مرگ هدایت کرد

حمیده آرمیده

 

سی و دومین جلسه دادگاه حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام‌های تابستان ۶۷، روز چهارشنبه ۲۸ مهر با شهادت علی ذوالفقاری، زندانی جان به در برده از آن اعدام‌ها برگزار شد.

علی ذوالفقاری، معروف به بیژن، در ۱۷ سالگی و در یازدهم آذر ۶۰ در روستایی دور افتاده در استان گیلان، جایی که پنهان شده بود، دستگیر شد. او به اتهام هواداری، نشر و پخش اعلامیه و تبلیغ برای مجاهدین به ۱۵ سال زندان محکوم شد.

علی ذوالفقاری در سال ۶۲ به همراه ۶۰ زندانی – ۴۰ مرد و ۲۰ زن – از زندان رشت به گوهردشت منتقل شد. آقای ذوالفقاری شهادت داد که از پنجره اتاق کوچکی رو به هواخوری زندان گوهردشت شاهد بوده که داوود لشکری، حمید عباسی، و پاسدار دیگری به نام حمید خانی، معروف به حاجی خانی، به همراه چند تن از زندانیان معروف به «بچه‌های مشهدی» از هواخوری رد شدند و رفتند. شاهد از زبان دیگر زندانیان نقل کرد که بچه‌های مشهدی را دیده بودند که وضو گرفته و نماز خوانده بودند. شاهد گفت حاجی خانی را دیده که فرغونی پر از طناب را حمل می‌کند.

شاهد سه بار به راهرو مرگ و دو بار نزد هیئت مرگ برده شد. علی ذوالفقاری توضیح داد که بارها و در موقعیت‌های متفاوت در زندان با حمید نوری برخورد کرده است. این حمید نوری بود که اطلاعات او را روی کاغذی نوشت و او را به راهرو مرگ هدایت کرد.

آقای ذوالفقاری شهادت داد که تعدادی از زندانیان توسط حمید نوری برای اعدام به حسینیه زندان برده شدند.

شاهد از ضرب و شتم «بهروز شاهی مغنی» توسط حمید نوری در راهرو مرگ سخن گفت. شاهد گفت بهروز در حال خواندن سرودی به نام «ایران زمین» بود که حمید نوری با فحش‌های رکیک و توهین به خانواده‌اش، او را مورد ضرب و شتم قرار داد و با خود برد. حمید نوری در همان حال به بهروز گفت: «الان می‌برم راحتت می‌کنم.» شاهد دیگر هرگز بهروز را ندید.

شاهد گفت نهم مرداد زمانی که در مقابل هیئت مرگ قرار گرفت با انزجار از سازمان مجاهدین از اعدام نجات یافت. شاهد گفت: «اگر می‌خواستی روی اهداف خودت باقی بمانی باید مرگ را انتخاب کنی. من زندگی را انتخاب کردم... شرایط سختی بود... تنها چیزی که من را زنده نگه داشته، باقی ماندن در کنار اهداف آن بچه‌ها است... من می‌خواهم صدای اعدامی‌ها باشم.»

در بخشی از این جلسه، شاهد بعد از تأیید اسم متهم به عنوان «حمید نوری» توضیح داد که اسم‌ها برای انسان‌ها است. حمید نوری گفت: «باز توهین کرد ایشان.»

قاضی گفت: «من چیزی نشنیدم.» حمید نوری گفت: «گفت [حمید نوری] انسان نیست. خودش و جد و آبائش انسان نیستند با سازمان مجاهدین خلق ایران.»

قاضی گفت: «من توهین را نشنیدم. شاید مترجم اشتباهی برای شما ترجمه کرده است.»

نوری گفت: «به من توهین نمی‌کنند. در واقع دارند به شما [قاضی] توهین می‌کنند.»

قاضی با خنده بلندی گفت: «خب آن را که اصلا متوجه نشدم.»

حمید نوری گفت: «این اگر این جا به من احترام نگذارد، یعنی به دادگاه احترام نگذاشته و به شخص شما.»

کنت لوئیس، وکیل شاکی پرونده، نیز گفت این اولین بار است که ایشان [حمید نوری] از کلمه «مجاهدین» استفاده می‌کند. این سخن موجب خنده حضار در دادگاه شد.

بخش پایانی جلسه به سوالات وکلای مدافع نوری از شاهد اختصاص داشت که مثل همیشه به موارد اختلاف میان گفته‌های شاهد در بازجویی‌های پلیس و شهادت او در دادگاه تمرکز داشت.

نکته بسیار مهم برای وکلای نوری این است که شاهدان و شاکیان پرونده چه وقت و چگونه و توسط چه شخص یا نهادی از دستگیری و اسم و هویت حمید نوری آگاه شده‌اند.

آنها در پی اثبات این موضوع هستند که شاهدان دادگاه همگی تحت تاثیر اطلاعات و روایت‌های اعلام و منتشر شده پیش از شروع دادگاه قرار دارند، و به همین دلیل قسمت‌های بسیاری از این شهادت‌ها شبیه هم هستند.

جلسه بعدی دادگاه روز سه‌شنبه ۴ آبان همراه با شهادت رضا فلاحی برگزار خواهد شد.

----

ادامه دادگاه اعدام‌های سال ۶۷ در سوئد؛ حضور خانواده‌های قربانیان

پس از شهادت شاکیان زندانی سیاسی سابق علیه حمید نوری اکنون اعضای خانواده‌های قربانیان اعدام‌های سال ۶۷ در داگاه سوئد حضور یافته‌اند. ایرج مصداقی، یکی از شاهدان این پرونده در باره روند کنونی دادگاه سوئد توضیح می‌دهد.

دادگاه حمید نوری در استکهلم سوئد روز جمعه، ۲۳ مهر (۱۵ اکتبر) ادامه پیدا کرد. این بار جعفر میرمحمدی به عنوان شاکی و به شکل ویدئویی از آلبانی در جلسه دادگاه شرکت کرد. او گفت که برادرش، عقیل میرمحمدی با وجود آنکه به ۱۰ سال زندان محکوم شده بود، در سال ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت اعدام شده است.

پیش از آن نیز برخی اعضای خانواده اعدام‌شدگان ۶۷ در جلسه دادگاه حمید نوری شهادت داده بودند.

حمید نوری ۶۰ سال دارد و دادگاه سوئد او را به "نقض فاحش قوانین بین‌المللی" و "قتل عمد" متهم کرده است. زندانیان سیاسی سابق هویت او به عنوان دادیار زندان گوهردشت کرج و یکی از دست اندرکاران اعدام زندانیان در تابستان ۶۷ را تایید کرده‌اند.

ایرج مصداقی، زندانی سیاسی پیشین و شاهد پرونده درباره آخرین تحولات پرونده حمید نوری به دویچه‌وله می‌گوید: «ابتدا زندانیانی که در اروپا و کانادا و استرالیا به سر می‌برند به طرح  شکایت خودشان پرداختند و شهادت خودشان از حمید نوری در جریان کشتار ۶۷ در زندان گوهردشت را بیان کردند و آنچه را که در زندان گوهردشت در خلال ۶۷ حمید نوری انجام داده توضیح دادند.»

به گفته مصداقی دادگاه اکنون در مرحله شنیدن شهادت اعضای خانواده قربانیان قرار دارد. این خانواده‌ها در کشورهای مختلف از جمله آلبانی بسر می‌برند.

دفاعیات حمید نوری

وکیل حمید نوری گفته است که موکلش اتهامات را نمی‌پذیرد و این اعدام‌ها هرگز اتفاق نیافتاده است. او افزود موکلش در زمان اعدام‌ها به خاطر تولد فرزندش در مرخصی بوده است.

ایرج مصداقی بر این باور است که در دفاعیات حمید نوری در ارتباط با خانوداه‌ها و زندانیان آنها سعی می‌کنند که به حواشی پرونده بپردازند تا اعتبار شاکیان را زیر سئوال ببرند.

این زندانی سیاسی سابق یادآور شد: «از این جنایات ۳۳ سال گذشته و ممکن است برخی از شاهدان در بیان جزئیات اشتباه بکنند. قطعا در ماه‌های آینده متخصصین روانشناسی باید توضیح دهند که پس از ۳۳ سال چه چیزی در یاد افراد می‌ماند، چه چیزهایی ممکن است افراد فراموش کنند و یا ممکن است اشتباه بکنند.»

تعطیلی دادگاه به خاطر شعارهای معترضان 

ایرج مصداقی در ادامه صحبت‌های خود به "حاشیه‌" دیگری اشاره می‌کند که سبب متوقف شدن جلسه دادگاه حمید نوری شده است. او می‌گوید: «مجاهدین در بیرون دادگاه با تظاهرات و شعار دادن که صدایشان در دادگاه شنیده می‌شود سبب ایجاد برخی مسائل حاشیه‌ای شده و قاضی دادگاه بارها این کار را غیرقانونی اعلام کرده است. حمید نوری از این موقعیت سواستفاده کرده و هر بار با اعتراض او دادگاه به ناچار تعطیل می‌شود. البته این امر تاثیری در روند دادگاه نخواهد داشت.»

ایرج مصداقی در ادامه صحبت‌های خود به این موضوع هم اشاره کرد که در شهادت برخی از شاکیان از آلبانی به حواشی پرداخته و از دادگاه برای پروپاگاندای سیاسی استفاده می‌شود. 

مصداقی با این وجود بر این باور است که اظهارات شاکیان توانستند دادگاه سوئد را قانع بکنند و  قربانیان اعدام‌های ۶۷  می‌توانند برای صدور یک حکم علیه نوری امیدوار باشند.

دادگاه حمید نوری به کجا کشیده خواهد شد؟

مصداقی می‌گوید: «کیفرخواست بسیار قوی وجود دارد و شواهد، مدارک و اسناد بسیار زیادی ارائه شده است. اولین چیزی که ما می‌بایست اثبات می‌کردیم این بوده است که حمید نوری همین حمید عباسی در درون زندان است و هویت او برای دادگاه مسجل است. ده‌ها شاهد در دادگاه همه یک چیز را شهادت می‌دهند و تاکید می‌کنند که او را دیدند و او نقش داشته است. سه نفر برای مجرمیت او کافی بود اما ده‌ها شاهد وجود دارد. بنابراین به نظر من تقریبا حمید نوری شانسی ندارد و احتمالا با حکم ابد مواجهه خواهد شد.»

حمید نوری در نوامبر سال ۲۰۱۹ هنگام ورود به سوئد در فرودگاه استکهلم بازداشت شد و کیفرخواست علیه او پس از ۲۰ ماه بازداشت موقت صادر شده بود. 

دادگاه رسیدگی به پرونده نوری از اهمیتی تاریخی برخوردار است، چرا که کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ سال‌هاست در گزارش‌های نهادهای حقوق بشری مطرح شده، اما هیچ متهمی تا کنون در این ارتباط محاکمه نشده است. 

----

ادامه دادگاه اعدام‌های ۶۷ در سوئد: یک شاکی از اعدام برادرش گفت

در ادامه دادگاه حمید نوری در استکهلم سوئد که روز جمعه، ۲۳ مهر، برگزار شد، جعفر میرمحمدی از آلبانی به عنوان شاکی و به شکل ویدئویی گفت که برادرش، عقیل میرمحمدی در سال ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت اعدام شده است.

به گزارش رادیو فردا، سید جعفر میرمحمدی در جلسه محاکمه حمید نوری به‌ اتهام مشارکت در اعدام‌ چند هزار زندانی سیاسی ایران در سال ۱۳۶۷ گفت که برادرش در حالی اعدام شده که پیشتر به ده سال زندان محکوم شده بود.

حمید نوری متهم است که در مقام دادیار پیشین زندان گوهردشت کرج در اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی مشارکت داشته است، اتهامی که خود آن را رد می‌کند. او روز ۱۸ آبان ۹۸ با یک پرواز مستقیم از ایران وارد فرودگاه استکهلم شد و بلافاصله دستگیر شد.

وکیل مشاور شاکی در جلسه روز جمعه دادگاه گفت که بعد از بازداشت عقیل میرمحمدی «پدر و مادر او مدت زیادی دنبال او می‌گشته‌اند و یک سال بعد از بازداشت او یعنی در سال ۱۳۶۱ او را در حالی در زندان اوین پیدا کرده‌اند که به دلیل شکنجه تغییرات زیادی در او قابل مشاهده بوده.»

به گفته وکیل مشاور، پدر و مادر عقیل میرمحمدی در زندان گوهردشت هم با او ملاقات کرده‌اند و در سال ۶۷ با خانواده‌ او تماس گرفته و گفته‌اند برای تحویل گرفتن وسایل عقیل که اعدام شده، مراجعه کنند.

‏جعفر میرمحمدی در این جلسه از دادگاه گفت که برادرش ۱۰ اسفند سال ۱۳۶۰ دستگیر شده و به ده سال زندان محکوم شده بود.

به گفته او، عقیل میرمحمدی در هنگام دستگیری ۲۶ سال داشت، «دانشجوی دانشکده حقوق دانشگاه تهران و از مسئولان سازمان‌دهنده جنبش دانشجویی دانشگاه تهران بود که او در برنامه‌های تبلیغی انتخابات مجلس و ریاست جمهوری آن زمان که سازمان مجاهدین کاندیدا معرفی کرده بود، فعال بود.»

‏او گفت که هنگام دستگیری برادرش، خود او تحت تعقیب و مخفی بوده و پدر و مادرش پی‌گیر وضعیت برادرش بوده‌اند: « پدر و مادرم چند ماه بین زندان‌های مختلف پیگیر بودند که ببینند عقیل در کدام زندان‌ است. بعد از چند ماه در زندان اوین به آنها ملاقات دادند و عقیل تا بهمن سال ۶۶ در زندان اوین بود. بهار سال ۶۷ آنها به من گفتند که عقیل را به زندان گوهردشت برده‌اند و آبان ماه پدرم به من گفت که چهار تا پنج ماه از عقیل اطلاع نداشتند چون ملاقات نمی‌دادند. مادرم مدام جلوی زندان گوهردشت می‌رفت تا هفته آخر مهر که به پدر و مادرم می‌گویند بروید زندان اوین تا آنجا وسایل را به شما بدهند.»

به خانواده عقیل پورمحمدی به گفته برادرش «در زندان اوین، یک ساک حاوی لباس و یک ساعت شکسته می‌دهند که وسایل عقیل بود و به پدرم می‌گویند که پسرت منافق بود و با فتوای خمینی او را کشتیم. پدرم می‌پرسد پیکرش کجاست؟ پاسداری که آنجا بوده می‌گوید که جسدی در کار نیست و حق برگزار کردن مراسم هم ندارید.»

‏جعفر میرمحمدی می‌گوید که برادرش جزو تشکیلات مجاهدین خلق ایران و از سرشاخه‌های مجاهدین و مسئولان تشکیلات در زندان بوده است: «به گفته مجید صاحب‌جم که همبند عقیل در زندان گوهردشت بوده عقیل را پانزده یا هجده مرداد به راهروی مرگ برده‌اند و بعد از آن روز دیگر عقیل و نفرات دیگری را که همراه او برده‌اند ندیده و شنیده‌اند که اعدام شده‌اند.»

‏او در پاسخ به این سوال دادستان که چرا به پدر و مادر شما گفته‌اند وسایل عقیل را از زندان اوین تحویل بگیرند در حالی که می‌گویید او در زندان گوهردشت زندانی بوده؟ گفت که در مورد افراد دیگری هم چنین کاری کرده بودند.

در این جلسه از دادگاه وکیل مشاور جعفر میرمحمدی گفت که او نمی‌داند پدر و مادرش زنده هستند یا نه و از سرنوشت خواهر و برادرانش هم خبری ندارد.

جعفر میرمحمدی گفت که آخرین تماسش با پدرش در سال ۹۴ و از عراق بوده: «پدرم گفت وقتی تماس می‌گیری بلافاصله عناصر وزارت اطلاعات تماس می‌گیرند و ما را اذیت می‌کنند.»

حمید نوری اتهامات مطرح شده را رد کرده است. به گفته وکیل او، موضع حمید نوری این است که «این اعدام‌ها هرگز رخ نداده است و نمی‌تواند اتهامات را بپذیرد».

وکیل حمید نوری مدعی است که موکلش در زمان اعدام‌ها در مرداد و شهریور سال ۱۳۶۷ به خاطر تولد فرزندش در مرخصی بوده است.

----

بیست و هشتمین جلسه دادگاه حمید نوری؛ شاهدان از شرایط سخت برادران اعدامی‌شان گفتند

حمیده آرمیده

صمد، احد و علی حاجی نژاد

بیست و هشتمین جلسه دادگاه حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام‌های تابستان ۶۷ در ایران، روز پنجشنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۰ با شهادت مهناز میمنت و مهری حاجی‌نژاد در سوئد برگزار شد. هر دو شاهد با وجود مشکلات فنی فراوان به‌صورت مجازی از شهرک «اشرف سه» در منطقه‌ای به نام مانز، محل استقرار اعضای سازمان مجاهدین خلق در تیرانا، پایتخت آلبانی، در این جلسه دادگاه شرکت کردند.

مهناز میمینت شهادت داد برادرش، محمود میمنت، اولین بار در سال ۶۱ و زمانی که دانشجوی رشته معماری دانشگاه ملی بود شناسایی، دستگیر و به جرم هواداری از سازمان مجاهدین به چهار سال زندان محکوم شد. محمود در سال ۶۵ آزاد شد و با هدف پیوستن به مجاهدین قصد خروج از کشور را داشت که دوباره دستگیر شد. محمود در سال ۶۷ مشغول گذراندن حکم پنج سال زندان مجددش بود که اعدام شد.

دو برادر مهناز میمینت کشته و یک برادر او مفقودالاثر است. مادر و همسر او نیز در جریان عملیات نظامی در کمپ اشرف در عراق کشته شدند. شاهد گفت پدرش چندین بار برای دیدار با محمود به زندان رفته بود. پدر در چندین تماس تلفنی با شاهد در سال ۶۷ و همچنین دیدار با او در فرانسه در سال ۸۸، از ناصریان (مقیسه)، اشراقی، نیری و حمید نوری به عنوان «آخوندهای بی‌سوادی» نام برده بود که با «لباس قضاوتی» که رژیم بر آنها پوشانده، در زندان رفت و آمد می‌کنند و او آنها را دیده است.

شاهد در ادامه توضیح داد که منوچهر، برادر کوچکش، پس از دیدار با او در فرانسه در سال ۸۸ به همراه پدرش به ایران بازگشت و دستگیر شد. منوچهر در شعبه ۲۴ دادگاه انقلاب توسط ناصریان (مقیسه) به چهار سال تبعید به برازجان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. شاهد گفت خبر آزادی منوچهر را پس از گذراندن چهار سال حکمش در سایت‌ها خواند، اما هرگز او را پیدا نکرد و ندید. منوچهر میمنت تا این لحظه مفقودالاثر است.

شاهد بعدی دادگاه مهری حاجی‌نژاد بود که برادرش «علی حاجی‌نژاد» معروف به «علی حاجی» در سال ۱۳۶۰ به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق دستگیر شد. علی دانشجوی سال سوم رشته ریاضیات در دانشگاه کرج بود. او نخست به هشت سال و بعدا به ده سال زندان محکوم شد، اما بنا به روایت چند تن از زندانیان نجات یافته از اعدام‌ها، در نهم مرداد ۶۷ پس از چند ماه ممنوع الملاقات بودن، در زندان گوهردشت اعدام شد.

شاهد گفت علی در ملاقاتی با مادر در زندان قزل‌حصار به او گفته بود که دو هفته بعد از دستگیری او را به دادگاه انقلاب کرج، که آن موقع ابراهیم رئیسی دادستانش بود، بردند و به او حکم ۸ سال زندان دادند. مادر علی او را در دیدار دیگری در زندان گوهردشت دیده که توانایی راه رفتن نداشته و موی سرش ریخته بود. او به درستی نمی‌توانست حرف بزند و حتی نمی‌دانست که در زندان گوهردشت با مادر ملاقات می‌کند. او به مادرش گفته بود در یک سلول تنها و تاریک در خانه‌های امن کرج، بدون امکان رفتن به حمام، و در گرما و سرما نگهداری می‌شود. آخرین دیدار علی با مادر در اردیبهشت ۶۷ بود. علی در آن ملاقات به مادر از مشکوک بودن وضعیت زندان و جابجایی زندانیان گفت. مهری حاجی‌نژاد این اطلاعات را مستقیم از مادرش و ملاقات حضوری خودش با برادر زندانی‌اش بدست آورد. آخرین دیدار شاهد با برادرش در زندان گوهردشت در سال ۶۵ و پیش از خروج شاهد از ایران بود.

مهری حاجی‌نژاد خود نیز از سال ۶۰ تا ۶۵ به جرم هواداری از مجاهدین خلق در زندان بود. او شهادت داد که در بند چهار معروف به ۲۴۰، طی سال های ۶۰ و ۶۱ هر شب بین صد تا دویست نفر را اعدام کردند. زندانیان نخست از روی تیرهای خلاص و شعارهایی که با شنیدن آن تیرهای خلاص خاموش می‌شدند متوجه این اعدام ها شدند. شاهد از سیمین هژبر، سودابه بقایی، عطیه خوانساری و لیلا ارفعی به عنوان چند تن از آن اعدامیان نام برد.

شاهد تعریف کرد که لاجوردی در سال ۶۲ داخل بند معروف به ۲۴۰ شد و خطاب به زندانیان زن گفت: «فکر نکنید از زندان آزاد می‌شوید یا مردم می‌آیند با دسته گل شما را می‌برند بیرون. اگر وضعیت تغییر کند، همین جا نارنجک می‌اندازیم می‌کشیمتان. دیوارها را هم روی سرتان خراب می‌کنیم.» شاهد گفت همین کار را هم کردند و همه را کشتند.

شاهد در پاسخ به پرسشی در مورد «گروه عیاران» گفت که این گروه در سرخه حصار کرج و هوادار مجاهدین بودند و بنا به گفته مادر شاهد، چهارده–پانزده نفر از آنها در مهر و پاییز ۶۷ اعدام شدند.

مهری حاجی‌نژاد در کتابی به نام «آخرین خنده لیلا» خاطرات پنج سال زندان و شکنجه خود را نیز نوشته است. در مجموع سه برادر و همسر خانم حاجی‌نژاد توسط حکومت ایران کشته شده اند.

----

بیست و نهمین جلسه دادگاه حمید نوری؛ شهادت برادر زندانی سیاسی که هرگز از راهرو مرگ بازنگشت

حمیده آرمیده

بیست و نهمین جلسه دادگاه حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام های تابستان ۶۷، روز جمعه ۲۳ مهر ۱۴۰۰ در سوئد با شهادت سیدجعفر میرمحمدی برنجستانکی برگزار شد. شاهد به‌صورت مجازی از محل استقرار اعضای سازمان مجاهدین خلق در آلبانی در دادگاه شرکت کرد.

سیدجعفر میرمحمدی شهادت داد که برادرش عقیل، دانشجوی حقوق دانشگاه تهران در دهم اسفند ۱۳۶۰ در سن بیست و شش سالگی در محله ناصرخسروی تهران دستگیر شد. عقیل، بنا به شهادت برادرش، از مسئولان سازمان دهنده جنبش دانشجویی در دانشگاه تهران و بسیار فعال بود و بعد از انقلاب فرهنگی فعالیتش را با جنبش دانشجویی مجاهدین خلق ادامه داد.

عقیل بعد از دستگیری، به جرم فعالیت در سازمان مجاهدین خلق به ده سال زندان محکوم شد. پدر و مادر عقیل او را یک سال بعد یعنی در سال ۶۱ در زندان اوین پیدا و ملاقات کردند. عقیل تا سال ۶۶ در اوین زندانی بود و در بهمن همان سال بعد از شرکت در یک اعتصاب غذای دسته جمعی، همراه با حدود ۲۰۰ زندانی دیگر از جمله حسین فارسی، محمد سرخیلی و مجید صاحب جم، به زندان گوهردشت منتقل شد. عقیل تا خرداد ۶۷ با پدر و مادرش در زندان گوهردشت ملاقات حضوری داشت. بعد از این تاریخ، ملاقات های زندان متوقف شد.

شاهد جلسه امروز دادگاه گفت در مهر ۶۷ از پدر و مادرش خواسته می‌شود تا برای گرفتن وسایل باقیمانده از عقیل به «زندان اوین» بروند. در آنجا به پدر می‌گویند که پسرت منافق بود و با فتوای خمینی او را کشتیم. از عقیل تنها یک ساک لباس و یک ساعت شکسته به خانواده تحویل داده شد.

خانواده هرگز از محل دفن عقیل میرمحمدی برنجستانکی آگاه نشدند. شاهد گفت بنا به گفته «مجید صاحب جم» از هم‌بندیان عقیل، او را در روزهای پانزدهم یا هجدهم مرداد ۶۷ به همراه تعداد دیگری از زندانیان به راهروی مرگ در زندان گوهردشت بردند و دیگر هرگز بازنگشت. این واقعه را حسین فارسی و محمد سرخیلی هم بعدها تایید کردند.

از شاهد در مورد برادر دیگرش، سیدمهدی هم سئوال شد. شاهد توضیح داد که مهدی هم در سال ۶۰ در سن پانزده سالگی دستگیر شد. او به زندان اوین برده شد و تحت شکنجه‌های جسمی و روحی قرار گرفت. بنا به گفته شاهد، مهدی – که ظاهرا از اول نیز حکمی دریافت نکرده بود - به دلیل فشارهای زیاد بیمار و پس از پنج سال تحمل زندان در اوین، در سال ۶۵ آزاد شد.

سیدجعفر میرمحمدی برنجستانکی، در زمان دستگیری برادرش عقیل، خود نیز از اعضای فعال سازمان مجاهدین و تحت تعقیب بود و مخفیانه زندگی می‌کرد. او در سال ۶۲ از کشور خارج شد و به تشکیلات سازمان مجاهدین پیوست. سیدجعفر نمی‌داند که پدر و مادرش هنوز زنده‌اند یا خیر. او اطلاعی از سرنوشت برادر و خواهرهای خود هم ندارد.

جلسه بعدی دادگاه حمید نوری روز دوشنبه ۲۶ مهر برگزار خواهد شد.

--

روزنامه تایمز می‌گوید فعالان مدنی از پلیس اسکاتلند خواسته‌اند در صورت ورود ابراهیم رئیسی به گلاسکو او را بازداشت کنند. رئیسی به دست داشتن در کشتار زندانیان سیاسی در تابستان سال ۶۷ و ارتکاب جنایت جنگی متهم می‌شود.

 پوستر عفو بین الملل برای تحقیق در مورد جرایم ابراهیم رئیسی علیه بشریت

ابراهیم رئیسی، رئیس دولت سیزدهم و متهم به دست داشتن در کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷

 

سازمان عفو‌ بین‌الملل با راه‌اندازی کارزاری خواستار آن شد که از رهبران جهان، از جمله انریکه مورا، نماینده ⁦اتحادیه اروپا، خواسته شود درباره کشتار دهه ۶۰ و مصونیت حاکم در ایران برای جنایات علیه بشریت سخن بگویند و برای تشکیل یک سازوکار تحقیق از سوی شورای حقوق بشر اقدام کنند

قرار است بیست و ششمین اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در روزهای دهم و یازدهم آبان ماه در شهر گلاسکو اسکاتلند برگزار شود و مطابق گزارش‌ها ابراهیم رئیس تمایل دارد برای نخستین سفر خارجی به عنوان رئیس دولت سیزدهم در آن شرکت کند.

به نوشته روزنامه بریتانیایی تایمز شماری از بستگان قربانیان شکنجه و اعدام در جمهوری اسلامی با تنظیم یک درخواست رسمی از پلیس اسکاتلند خواسته‌اند در صورت ورود رئیسی به گلاسکو او را بازداشت کنند.

ابراهیم رئیسی متهم است که در جریان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ یکی از اعضای "هیئت مرگ" بوده و به طور مستقیم در این کشتار دست داشته است.

تایمز روز گذشته (هفتم اکتبر/ ۱۵ مهر) از قول استران استیونسون، سیاستمدار محافظه‌کار و نماینده پیشین اسکاتلند در پارلمان اروپا گزارش داد که او درخواست رسمی بازداشت ابراهیم رئیسی را به پلیس اسکاتلند ارائه داده است.

رئیسی در انتظار تقدیر به خاطر کشتار ۶۷

رئیسی آن زمان قاضی بوده و نقش خود در اعدام‌های دست جمعی زندانیان سیاسی را انکار نمی‌کند. او پس از معرفی به عنوان برنده انتخابات ریاست جمهوری دوره سیزدهم گفته است در آن دوران با کسانی که دست به "اقدام ضد بشری" زده‌اند برخورد کرده و باید از این عملکرد تقدیر شود.

پیش از این نهادهای حقوق بشری، شماری از برندگان جایزه نوبل و جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل خواستار تحقیق مستقل پیرامون نقش ابراهیم رئیسی در اعدام‌های سال ۶۷ شده‌اند.

رئیس دولت سیزدهم جمهوری اسلامی متهم به ارتکاب جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است و می‌تواند بر پایه "صلاحیت قضائی جهانی" بازداشت و محاکمه شود.

امکان تعقیب بین‌المللی ناقضان حقوق بشر

مطابق این اصل متهمان به نقض حقوق بشر بدون توجه به مکانی که در آن مرتکب اقداماتی که مصداق جنایت علیه بشریت باشد و در هر کشوری بازداشت و محاکمه شوند.

نهادهای حقوق بشری، از جمله سازمان عفو بین‌الملل معتقدند همانگونه که آگوستو پینوشه، رئیس جمهوری و دیکتاتور سابق شیلی در سال ۱۹۹۸ به اتکا به همین اصل در بریتانیا بازداشت شد ابراهیم رئیسی را هم می‌توان بازداشت کرد.

از زمانی که حمید نوری، دادیار زندان گوهردشت در سال ۶۷ به اتهام دست داشتن در کشتار زندانیان سیاسی در سوئد بازداشت شد و در حال محاکمه است بستگان و بازماندگان قربانیان شکنجه و اعدام در جمهوری اسلامی نسبت به شنیده شدن فریاد دادخواهی خود امیدوار شده‌اند.

با این همه بازداشت یک مقام ارشد حکومتی در یک سفر رسمی بسیار دور از انتظار است. در همین حال ممکن است اسکاتلند به عنوان میزبان اجلاس تغییرات اقلیمی از شخص رئیسی دعوت نکرده باشد یا او به خاطر اعتراض نهادها و فعالان حقوق بشری تمایلی به سفر به گلاسکو نداشته باشد.

---

ابراهیم رئیسی به اسکاتلند نمی‌رود

سخنگوی وزارت خارجه ایران می‌گوید ابراهیم رئیسی برنامه‌ای برای سفر به اسکاتلند و شرکت در اجلاس تغییرات اقلیمی ندارد. برخی فعالان سیاسی خواستار بازداشت رئیس‌جمهوری ایران در صورت سفر به اسکاتلند شده بودند.

سعید خطیب‌زاده، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران روز دوشنبه ۱۹ مهر (۱۱ اکتبر) در نشست خبری هفتگی این وزارتخانه گفت: «رئیس‌جمهور در اجلاس تغییرات اقلیمی اسکاتلند شرکت نمی‌کند.»

او با اشاره به اینکه از ابتدا نیز برنامه‌ای برای حضور در این نشست نبود، افزود: «ایران عضو کامل این معاهده نیست و مراحل تصویب آن در کشور در دست پیگیری است، اما هیاتی از ایران در آن شرکت می‌کند.»

قرار است بیست و ششمین اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در روزهای دهم و یازدهم آبان ماه در شهر گلاسکوی اسکاتلند برگزار شود. پیش‌تر گزارش‌هایی در مورد احتمال حضور رئیس‌جمهوری ایران در این اجلاس منتشر شده بود.

در پی انتشار این گزارش‌ها، شماری از بستگان قربانیان شکنجه و اعدام در جمهوری اسلامی با تنظیم یک درخواست رسمی از پلیس اسکاتلند خواستند در صورت ورود رئیسی به گلاسکو او را بازداشت کند.

روزنامه برتانیایی تایمز روز ۱۵ مهر (هفتم اکتبر) با انتشار این خبر از قول استران استیونسون، سیاستمدار محافظه‌کار و نماینده پیشین اسکاتلند در پارلمان اروپا گزارش داد او درخواست رسمی بازداشت ابراهیم رئیسی را به پلیس اسکاتلند ارائه داده است.

ابراهیم رئیسی متهم است در جریان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ یکی از اعضای "هیئت مرگ" بوده و به طور مستقیم در این کشتار دست داشته است.

----

درخواست فعالان حقوق بشر برای بازداشت رئيسی در صورت سفر به اسکاتلند

 

Justitia auf dem Gerechtigkeitsbrunnen

استروان استیونسون، نماینده سابق اسکاتلند در پارلمان اروپا و برخی خانواده‌های زندانیانی که توسط حکومت ایران اعدام شده‌اند، در درخواستی رسمی از پلیس این کشور خواسته‌اند که در صورت شرکت ابراهیم رئيسی در نشست تغییرات اقلیمی گلاسگو، رئيس جمهور ایران را به اتهام «نسل‌‌کشی و جنایت علیه بشریت» بازداشت کنند.

بیست و ششمین اجلاس تغییرات اقلیمی قرار است در روزهای ۹ تا ۲۱ آبان در شهر گلاسگوی اسکاتلند برگزار شود و نشست سران کشورهای دعوت شده قرار است روزهای ۱۰ تا ۱۱ آبان برگزار شود.

رسانه‌های ایران پیشتر خبر داده بودند که از ابراهیم رئیسی برای شرکت در این نشست دعوت شده، ولی هنوز گزارشی درباره شرکت قطعی او در این نشست منتشر نشده است.

آخرین باری که دولت ایران در مقام رئيس‌ جمهور در این نشست شرکت کرد، سال ۸۸ بود که محمود احمدی‌نژاد برای نشست تغییرات اقلیمی به دانمارک سفر کرد.

روزنامه تایمز لندن روز جمعه همچنین گزارش داد که علاوه بر نماینده سابق پارلمان اسکاتلند، پنج نفر از اعضای خانواده زندانیان سیاسی که توسط حکومت ایران اعدام شده‌اند، نیز درخواست بازداشت آقای رئيسی را امضا کرده‌اند.

ابراهیم رئيسی تاکنون فقط به تاجیکستان سفر کرده است و گزارشی از برنامه‌ریزی برای سفر او به کشورهای اروپایی نیز منتشر نشده است.

پیش از این، ۲۵ برنده جایزه نوبل در نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل بر «ضرورت تشکیل کمیسیون بین‌المللی تحقیق توسط سازمان ملل متحد برای بررسی جنایت عظیم کشتار» تابستان ۶۷ تأکید کرده و با اشاره به اینکه ابراهیم رئیسی «یکی از عاملان اصلی این کشتار» بوده، گفته‌اند که «در صورت عدم پاسخگویی بین‌المللی، نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت در ایران ادامه خواهد یافت».

هزاران زندانی سیاسی در دهه ۶۰، به‌ویژه در تابستان ۶۷، در زندان‌های اوين و گوهردشت در تهران و زندان‌های مشهد، شيراز، اهواز و برخی دیگر از شهرهای ايران با دستور مستقیم آیت‌الله خمینی و با تصمیم هیئت‌های سه‌نفره که به هیئت‌های مرگ معروف شدند، اعدام شدند.

بسیاری از این اعدام‌شدگان از هواداران سازمان مجاهدین خلق و شماری از آن‌ها از هواداران دیگر گروه‌های چپ بودند که در سال‌های ابتدایی دهه ۶۰ زندانی شدند.

آمار دقیقی از این اعدام‌ها وجود ندارد اما بر اساس گزارش سازمان عفو بین‌الملل، دست‌کم ۴۴۸۲ مرد و زن در فاصله دو ماه در ایران ناپدید شدند.

علاوه بر این در هفته‌های گذشته تجمعات مختلفی در اعتراض به به رسمیت شناخته شدن دولت ابراهیم رئيسی توسط کشورهای اروپایی برگزار شده و در این تجمعات بر لزوم پیگیری بر محاکمه او تاکید شده است.

رئيس جمهور ایران به انتقادات اخیر پاسخ نداده است، ولی پیشتر و در جریان اولین نشست خبری‌اش در ۳۱ خرداد امسال، در پاسخ به پرسشی درباره نقش خود در هیئت مرگ سال ۶۷ گفت: «اگر یک دادستان از حقوق مردم و امنیت جامعه دفاع می‌کند، او باید مورد تقدیر و تشویق قرار بگیرد.»

---

بیست و ششمین جلسه دادگاه حمید نوری؛ دو شاهد روایت خود را از اعدام بستگان‌شان بازگو کردند

حمیده آرمیده

تصویری از پدر برهانی و شش فرزند کشته شده‌اش

تصویری از پدر برهانی و شش فرزند کشته شده‌اش 

بیست و ششمین جلسه دادگاه حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام های تابستان ۶۷، روز سه شنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۰ و علیرغم مشکلات تکنیکی فراوان با شهادت مجازی خدیجه برهانی و حسین سیداحمدی برگزار شد.

این دو شاهد از شهرک اشرف سه، محل استقرار سازمان مجاهدین خلق در آلبانی، در دادگاه شرکت کردند.

خدیجه برهانی شهادت داد که پنج برادر او در زندان و یکی دیگر از برادرانش در جریان عملیات نظامی میان نیروهای اردوگاه اشرف و حکومت جمهوری اسلامی ایران کشته شدند. شهادت خانم برهانی در مورد برادرش حسین برهانی، معروف به حسین قزوینی، بود که در سال ۶۷ اعدام شد.

شاهد گفت برادرش در فروردین سال ۶۰ در سن ۱۷ سالگی دستگیر و به اتهام هواداری و فروش نشریه سازمان مجاهدین خلق به حبس ابد محکوم شد. حسین برهانی اما در سال ۶۷ در گوهردشت اعدام شد. پدر خانواده برهانی از روحانیون سرشناس و امام یکی از مساجد بزرگ قزوین بود که خلع لباس و بارها شکنجه شد.

خدیجه برهانی، شاهد روز سه شنبه، خود نیز در سال ۱۳۶۰ در سن ۱۲ سالگی در قزوین دستگیر و پس از ۸ ماه به قید وثیقه آزاد شد. او سال ۶۴ از ایران خارج شد و به اردوگاه اشرف رفت.

حسین سیداحمدی، شاهد دوم، در نوبت بعدازظهر به عنوان شاکی اعدام برادر زندانی‌اش، سیدمحسن سیداحمدی، در زندان گوهردشت، در این دادگاه حاضر شد. شاهد گفت که محسن در آذر ۱۳۵۹ در سن ۲۰ سالگی به دلیل هواداری از سازمان مجاهدین دستگیر، به زندان اوین منتقل، و به یک سال زندان محکوم شد.

محسن سیداحمدی چند ماه قبل از اعدام‌ها از اوین به گوهردشت منتقل و بعد اعدام شد. حسین سیداحمدی شهادت داد که در سال ۵۹ در جریان دیدار حضوری با برادرش در زندان اوین متوجه شد که او به شدت شکنجه شده است.

یک برادر دیگر شاهد به نام محمد سیداحمدی نیز در سال ۶۷ در زندان اوین اعدام شد. ماموران زندان اوین خبر اعدام محسن و محمد را با دو ساک متعلق به آنها به مادرشان دادند و به او گفتند که «اعدامشان کردیم» و «حالا به جای این که در زندان‌ها به دنبالشان بگردی، می‌توانی به خانه بروی و استراحت کنی.» او گفت که مادر اعدام‌شدگان هفته‌ها و ماه‌ها به دنبال پیکر فرزندانش رفت، اما آنها را به او تحویل ندادند و محل دفن را هم اعلام نکردند.

شاهد درباره «زندانیان ۵۹» گفت که آنها قبل از سال ۶۰ و در زمان قانونی بودن فعالیت‌های تبلیغاتی دستگیر و محکوم شده بودند و حکم‌های اکثر آنها کمتر از یک یا دو سال زندان بود، چرا که طبق قوانین آن زمان اصلا مرتکب خطایی نشده بودند. اما به دلیل تاکید آنها بر مواضع «مجاهد» بودن‌شان، بعد از اتمام زمان محکومیت‌ هم در زندان ماندند، تحت شکنجه قرار گرفتند، و سپس اعدام شدند.

حسین سیداحمدی با توصیف این زندانیان به عنوان حدود ۱۰۰ فرد «دارای تشکیلات منسجم و فولادی» که حکومت نتوانست «آنها را درهم بشکند،» گفت که همگی آنها «به جز یکی دو نفر» را اعدام کردند و «برادر من [محسن] هم یکی از همین بچه های ۵۹ بود.»

شاهد همچنین از برخورد مادرش با اسدالله لاجوردی، رئیس پیشین زندان اوین و دادستان انقلاب تهران در دههٔ شصت، و اعتراض او نسبت به شکنجه زندانیان گفت. به گفته حسین سیداحمدی، مادرش در واکنش به اظهارات لاجوردی مبنی بر تکذیب شکنجه زندانیان، به صورت او سیلی زد و به همین دلیل او را یک هفته زندانی کردند و دستش را شکستند.

حسین سیداحمدی در توضیح نحوه کشته شدن علی، برادر سومش، گفت که در سال ۹۲ اعضای «نیروی قدس تروریسم» با حمله به ۱۰۰ نفر از مجاهدینی که برای حفظ اموال در اردوگاه اشرف باقی مانده بودند، همه مجاهدین بازداشت شده را به غیر از یکی دو نفر، اعدام کردند. او گفت که همسر علی نیز توسط پاسداران کشته شد و فرزندش که کمتر از یکسال داشت تا چهار سالگی در زندان اوین بود.

حسین سیداحمدی قاسم سلیمانی را «جنایتکار» خواند و گفت که او روز بعد در زمان ارائه گزارش خود درباره حمله به مجاهدین در مجلس خبرگان، این کشتار را تبریک گفت. «جنایتکار» خواندن سلیمانی توسط شاهد، واکنش سریع حمید نوری، متهم پرونده، را به همراه داشت که گفت: «مجاهدین جنایتکارند، نه قاسم سلیمانی.» دادگاه بلافاصله برای مدتی متوقف شد و سپس قاضی دادگاه ختم جلسه را اعلام کرد.

جلسه بعدی دادگاه روز پنجشنبه ۲۲ مهر به شهادت مهناز میمنت و مهری حاجی نژاد اختصاص خواهد داشت.

 

 

---

تجمع اعتراضی ایرانیان در برلین به مناسبت روز جهانی مبارزه با اعدام 

دهم اکتبر روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام است و به همین مناسبت در برلین دو تجمع اعتراضی توسط ایرانیان برگزار شد. جمهوری اسلامی ایران در اجرای حکم اعدام با توجه به جمعیت خود رتبه اول را در جهان دارد.

نخستین تجمع  ایرانیان در برلین روز شنبه ۱۷ مهر (۹ اکتبر) توسط "کانون پناهندگان سیاسی ایرانی- برلین" و "کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران- برلین" برگزار شد.

حمید نوذری، یکی از برگزارکنندگان این تجمع  به دویچه وله گفت این مراسم هر سال در سالروز دهم اکتبر، روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام در مرکز شهر برلین، در کنار کلیسای یادبود برگزار می‌شود.

معترضان خواستار آزادی بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی، لغو مجازات اعدام در ایران شدند.

نوذری می‌گوید: «ایران از اعدام به مانند بسیاری از حکومت‌های استبدادی برای ارعاب و همچنین اهداف سیاسی خودش از جمله به عنوان ساکت کردن مخالفینش استفاده می‌کند. در میان اعدام‌ها اکنون تعداد زنان افزایش یافته و تعدادی کودک مجرم نیز اعدام شدند.»

این فعال حقوق پناهجویان در ادامه به دویچه وله گفت یکی از ویژگی‌های مراسم روز جهانی مبارزه با اعدام مطرح شدن موضوع نقش ابراهیم رئیسی رئیس جمهور ایران در پرونده مربوط به اعدام‌های ایران است.

به گفته نوذری در حال حاضر دادگاه حمید نوری در سوئد به خاطر دست داشتن او در کشتار ۶۷ برگزار می‌شود و ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران مسئول اعدام هزاران زندانی سیاسی است. 

ابراهیم رئیسی و روز جهانی مبارزه با اعدام

قرار است اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در روزهای دهم و یازدهم آبان ماه در شهر گلاسکو اسکاتلند برگزار شود و مطابق گزارش‌ها ابراهیم رئیسی تمایل دارد برای نخستین سفر خارجی به عنوان رئیس دولت سیزدهم در آن شرکت کند.

روزنامه بریتانیایی تایمز گزارش داده است که شماری از بستگان قربانیان شکنجه و اعدام در جمهوری اسلامی با تنظیم یک درخواست رسمی از پلیس اسکاتلند خواسته‌اند در صورت ورود رئیسی به گلاسکو او را بازداشت کنند.

 تجمع اعتراضی در روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام در مرکز شهر برلین، در کنار کلیسای یادبود

ابراهیم رئیسی متهم است که در جریان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ یکی از اعضای "هیئت مرگ" بوده و به طور مستقیم در این کشتار دست داشته است. رئیسی آن زمان قاضی بوده و نقش خود در اعدام‌های دست جمعی زندانیان سیاسی را انکار نمی‌کند. 

حمید نوذری براین باور است که به خاطر اعتراض نهادها و فعالان حقوق بشری رئیسی به گلاسکو سفر نخواهد کرد و "صرف نظرکردن رئیسی از سفر، پیروزی است". 

با توجه به درصد بالای اعدام‌ها در ایران به باور آقای نوذری لغو مجازات اعدام بایستی به عنوان یک درخواست ملی مطرح شود. او تاکید کرد: «اعدام یک جنایت سازمان‌یافته دولتی است و نه تنها خشونت را در کشور کم نمی‌کند بلکه باعث بوجودآمدن یک فرهنگ انتقام‌جویی و خشونت است.»

در تجمع روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام برخی خانواده های زندانیان سیاسی و افرادی که در دادگاه حمید نوری قرار است شهادت بدهند نیز  شرکت کردند. 

تجمع اعتراضی طرفداران شورای ملی مقاومت ایران در روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام در برلین 

تظاهرات طرفداران شورای ملی مقاومت در برلین 

به مناسبت روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام در پایتخت آلمان دومین تجمع ایرانیان نیز توسط شورای ملی مقاومت ایران در مقابل دفتر آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان برگزار شد. 

 تظاهرکنندگان ضمن محکوم کردن نقض گسترده حقوق‌بشر و اعدام‌های فزاینده در ایران "خواستار محاکمه سران رژیم به‌ویژه خامنه‌ای و رئیسی و اژه‌ای به جرم جنایت علیه بشریت و نسل کشی در قتل‌عام ۶۷ و کشتار قیام‌کنندگان و استمرار اعدام‌ها و سرکوب مردم ایران شدند".

تظاهرکنندگان همچنین درخواست کردند که ابراهیم رئیسی در سفر به اسکاتلند برای شرکت در کنفرانس جهانی آب و هوا به‌خاطر نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت باید دستگیر و محاکمه شود.

در این مراسم خانم مریم رجوی، یکی از رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران پیام فرستاد.

 در این تظاهرات شماری از نمایندگان پارلمان آلمان و شخصیت‌های سیاسی این کشور از جمله ریتا زوسموت، رئیس پیشین مجلس فدرال آلمان، فرانتس یوزف یونگ، وزیر دفاع سابق آلمان سخنرانی کردند یا پیام‌هایی فرستادند.

سخنرانان اعدام‌ها و نقض سیستماتیک و گسترده حقوق‌بشر توسط جمهوری اسلامی ایران را محکوم کردند.

شرکت‌کنندگان در این گردهمایی سپس به سمت مجلس فدرال آلمان راهپیمایی کردند.

 ---

 دادگاه حمید نوری؛ جلسه به تشنج کشیده شد

بیست و هفتمین جلسه دادگاه حمید نوری در استکهلم سوئد متشنج شد و قاضی دستور تنفس داد. حمید نوری متهم به مشارکت در اعدام هزاران زندانی سیاسی در سال ۶۷ است.

 در این جلسه حسین سید احمدی که چهار تن از اعضای خانواده‌اش اعدام ‌شده‌اند درباره اعدام برادرش محسن سید احمدی در کشتار ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت شهادت داد و با اشاره به "قتل" شماری از اعضای مجاهدین در کمپ اشرف، نیروی قدس سپاه را "تروریست" خواند. حمید نوری در پاسخ سازمان مجاهدین را "جنایتکار" خواند و جلسه به تشنج کشیده شد و قاضی تنفس داد.

حسین سید احمدی به عنوان شاکی در دادگاه حاضر شد.

در این جلسه همچنین خدیجه برهانی زندانی سیاسی سابق که شش برادرش اعدام شده‌اند، به سوال‌های دادستان سوئدی دادگاه پاسخ داد.

کنت لوئیس وکیل خدیجه برهانی در معرفی او گفت متولد ۱۳۴۷ است و شش برادرش را حکومت ایران کشته است. به گفته کنت لوئیس، حسین و احمد برهانی اردیبهشت ۶۷ از قزوین به زندان گوهردشت منتقل و در کشتار زندانیان سیاسی اعدام شدند.

یک برادر دیگر خدیجه برهانی در سال‌ ۶۰ در قزوین و دیگری در زندان اوین تهران اعدام شده‌اند. به گفته خانم برهانی، دو برادر دیگر او نیز در دو عملیات‌ چلچراغ و فروغ جاویدان کشته شدند.

خدیجه برهانی خود در سال ۱۳۶۰ در ۱۲ سالگی در قزوین دستگیر اما با ضمانت آزاد شد و در سال ۱۳۶۴ از ایران خارج شد و به مجاهدین پیوست.

بنابر شهادت خانم برهانی، حسین برهانی در سال ۱۳۶۰ در قزوین در ۱۷ سالگی به اتهام فروش نشریه مجاهد دستگیر و به حبس ابد محکوم شده بود.

خدیجه برهانی می‌گوید سال ۱۳۶۷ از طریق سازمان مجاهدین از اعدام‌ها اطلاع پیدا کرده است و سپس خانواده‌اش مرگ برادرش حسین برهانی در زندان گوهردشت را به او اطلاع داده‌اند.

او به دادگاه گفت: "پس از مراجعه مادر، ساعت مچی حسین را تحویل می‌دهند اما از احمد هیچ چیز تحویل نمی‌دهند".

خدیجه برهانی می‌گوید پدرش ابوالقاسم برهانی از روحانیون شناخته شده قزوین و امام جماعت مسجد جامع شهر بود. او می‌گوید ماموران سپاه پدر و مادرش را هم بارها "شکنجه" کرده‌اند و به خانه‌شان "مواد آتش زا" پرتاب می‌‌شده است.

وکلای حمید نوری از خدیجه برهانی سوالی نکردند.

حمید نوری ۱۸ آبان ۱۳۹۸ (نهم نوامبر ۲۰۱۹) به ظن مشارکت در کشتار زندانیان سیاسی مجاهد و چپ در زندان گوهردشت در تابستان سال ۱۳۶۷، به محض ورود به فرودگاه استکهلم بازداشت شد. او که ۶۰ ساله دارد به اتهام نقض فاحش قوانین بین‌المللی (جنایت جنگی) و قتل در این دادگاه محاکمه می‎شود.

حمید نوری و وکلایش این اتهام‌ها را رد کرده و می‌گویند علیرغم فعالیت در زندان اوین، جز برای کارهای اداری به زندان گوهردشت نرفته و در زمان کشتار زندانیان سیاسی در مرداد و شهریور سال ۱۳۶۷ به خاطر تولد فرزندش در مرخصی بوده است.

ایران تریبونال، نهاد زندانیان سیاسی دهه شصت، بازماندگان کشته‌شدگان و فعالان مدنی، جریان محاکمه را در شبکه‌های اجتماعی "دیدبان ایران" زنده پخش می‌کند.

قوانین قضایی سوئد اجازه می‌دهد که صدای دادگاه زنده پخش شود.

--

بیست و پنجمین جلسه دادگاه حمید نوری؛ شاهد روایت خود را از «شب آغاز اعدام ها» بازگو کرد

 

بیست و پنجمین جلسه دادگاه حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام های تابستان ۶۷ روز پنجشنبه ۱۵ مهر به شهادت مجید جمشیدیت، یکی از نجات یافتگان آن اعدام ها اختصاص داشت.

مجید جمشیدیت در دادگاه گفت هشتم شهریور ۱۳۶۰ در حالی دستگیر شد که ۱۷ ساله بود. او دو ماه قبل از دستگیری، ارتباطش را با سازمان مجاهدین خلق قطع کرده بود. جمشیدیت بار اول به پنج سال و در نوبت دوم به ده سال زندان محکوم شد.

اولین دیدار شاهد با حمید نوری در سال ۱۳۶۲ در زندان اوین بود. حمید نوری حدود پنج ماه در زندان اوین «پاسدار» بندی به نام بند «آموزشگاه»بود. شاهد گفت زندانیان را در آن بند در اتاق های دربسته نگهداری می کردند. پاسدار شیفت بند برای بازجویی یا استفاده از دستشویی یا حمام، درها را به روی زندانیان باز می کرد. شاهد به یاد آورد که حمید نوری رفتاری تمسخرآمیز داشت و از کلید یا شلنگی برای جلب توجه آنها و هدایت شان از اتاق ها به بیرون استفاده می کرد.

شاهد گفت از این که حمید نوری از یک پاسدار ساده در زندان اوین به دادیار زندان گوهردشت ارتقاء یافت تعجب نکرد. او گفت در جمهوری اسلامی «به میزانی که خود را به سیستم می فروشید» می توانید پیشرفت کنید.

مجید جمشیدیت از سال ۱۳۶۵ به بعد و در جریان اعدام های ۶۷ در گوهردشت بارها با حمید نوری برخورد کرده بود. شاهد از ۷ مرداد ۶۷ به عنوان شب آغاز اعدام ها نام برد؛ شبی که با رامین قاسمی و مهدی وثوق شاهد جابجایی فرغونی پر از طناب و وجود سوله یا کانتینر در حیاط بودند و صدای خوشحالی و صلوات را شنیدند. رامین قاسمی و مهدی وثوق بعدا اعدام شدند.

شاهد یکی از کسانی بود که در زندان از سیستم مُورس برای برقراری ارتباط و خبررسانی استفاده می کرد. او چندین بار مورد در دوره های مختلف مورد بازجویی و پرسش قرار گرفت. جمشیدیت گفت در این بازجویی ها ناصریان می پرسید آیا حاضرید منافقین را محکوم کنید؟ آیا حاضرید مصاحبه کنید؟

مجید جمشیدیت گفت: «همیشه از این می ترسیدم که مرحله بعد از این سئوالات، همکاری اطلاعاتی یا کمک به اعدام دوستان مان باشد. برای این که این کار را در سال ۶۰ بارها و بارها کرده بودند. [آن زمان] از زندانیان می خواستند که در اعدام دوستان شان شرکت کنند. البته تا جایی که می دانم در سال ۶۷ این اتفاق نیافتاد، ولی بخشی از ترس های من بود.»

در دادگاه از مجید جمشیدیت درباره معنی کلمه «محارب و منافق» و مقایسه آنها سئوال شد. او گفت: «[منافقین] لغتی بود که خمینی برای مجاهدین استفاده کرد ... منافقین ریشه در - به اصطلاح - مذهب اینها دارد و در واقع برمی گردد به ۱۴۰۰ سال پیش. دوستان من تاوان و تقاص ۱۴۰۰ سال پیش را دادند.»

مجید جمشیدیت یک بار در مقابل هیات مرگ شامل ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری فعلی ایران، نیری، اشراقی و پورمحمدی قرار گرفت. شاهد در راهروی مرگ حمید نوری را می بیند که جلو آمده و روی شانه او می زند و می گوید که بالاخره نوبت تو هم شد و فاتحه ات را بخوان. شاهد گفت فاصله بین مرگ و زندگی در آنجا مثل «یک مو» بود.

مجید جمشیدیت با نوشتن «انزجارنامه» از اعدام جان سالم بدر برد. شاهد گفت پس از بازگشت از نزد هیات مرگ، از زندانبانی که او را به سلول انفرادی می برد شنید که شانس آورده و از مرگ نجات پیدا کرده است. زندانبان به او گفته بود آنهایی را که قبول نکردند برای اعدام بردند. مجید جمشیدیت در سال ۷۰ از زندان آزاد شد.

مجید جمشیدیت پس از آزادی یک بار نیز به طور تصادفی حمید نوری را در خیابان عباس آباد تهران در نیم متری خود دید. حمید نوری با دستپاچگی به او گفته بود که دیگر در زندان نیست و در کار معدن است.

شاهد ضمن تشکر از دادگاه و مقایسه آن با آنچه که او و دیگر زندانیان از دادگاه و عدالت در ایران تجربه کرده اند، گفت حسینعلی نیری در حالی حکم ده سال حبس او و اعدام یک زندانی به نام مجید کوچک پور را صادر کرد که پای تلفن در حال خرید برنج بود.

شاهد در قسمتی از شهادتش گفت: «این مردهای ۵۰ – ۶۰ ساله که بارها در حضور شما اینجا گریه کرده اند و با عجله تلاش می کنند که حرف بزنند، برای این است که داغ بزرگی ۳۳ سال مدفون شده است، و دادگاه سوئد دریچه ای باز کرد تا این داغ گفته شود.»

---

بیست و چهارمین جلسه دادگاه حمید نوری؛ شاهد گفت ابراهیم رئیسی حکم زندان را به او ابلاغ کرد 

حمید نوری

@faribagandomi

#حمیدنوری ابن بخش کوچکی از جنایات حمید نوری است

#1988massacre

بیست و چهارمین جلسه دادگاه حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام‌های تابستان ۶۷ روز چهارشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۰ در استکهلم سوئد برگزار شد و به ادامه شهادت حسن گلزاری، از نجات یافتگان آن اعدام‌ها، اختصاص یافت.

وی از کانادا به صورت مجازی در دادگاه شرکت کرد.

حسن گلزاری در سن ۱۹ سالگی به اتهام فروش نشریه و پخش اعلامیه سازمان مجاهدین در سال ۱۳۶۰ دستگیر و به ۲ سال زندان محکوم شد. حکم او بعدها به دلیل سرپیچی از جاسوسی علیه زندانیان - بدون حضور خودش - به ۱۲ سال افزایش یافت.

حسن گلزاری شهادت داد که از سال ۶۴ به بعد و پس از گذراندن دومین دوران سلول انفرادی‌‌اش بارها حمید نوری را در زندان گوهردشت دیده بود.

شاهد گفت حمید نوری و دیگران همیشه با کابلی در دست وارد بندها می شدند و غذاهای زندانیان را واژگون و آنها را مورد ضرب و شتم قرار می‌دادند. شاهد دوباره به ضرب و شتم دوست و هم‌بندی خود، مجید شمس توسط حمید نوری شهادت داد. گلزاری شهادت داد که چندین بار به اتاق گاز رفت و متعاقب آن در تونل مرگ توسط پاسداران مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

دادستان از شاهد خواست که فضای پس از اعدام‌ها را در زندان توصیف کند. حسن گلزاری شهادت داد که او را بعد از اعدام‌ها، از انفرادی به بند ۲ بردند؛ جایی که حدود ۱۵۰ تا ۱۸۰ زندانی در آنجا بودند.

از حسن گلزاری خواسته شد که در مورد احساس خود بعد از اعدام‌ها بگوید. شاهد گفت: «حسی که داشتم این بود که این چه سلاخی انسان است که من می‌بینم و تمام دنیا سکوت کرده است و تماشا می‌کند. نه خدایی، نه پدر و مادری، نه دوستی، ... غمگین کننده بود... تنها چیزی که می تواند به تو در آن لحظات کمک کند، عشق عمیق به انسانیت است.»

وکلای مدافع حمید نوری از شاهد در مورد تاریخچه آشنایی و دیدارش با ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری فعلی ایران، پرسیدند. شاهد گفت حکم ۱۲ سال زندان توسط رئیسی به او ابلاغ شد. شاهد توضیح داد که آشنایی‌اش با ابراهیم رئیسی به سال ۵۹، یعنی اولین دوره دستگیری یک‌ ماهه او برمی گردد.

او گفت: «سال ۶۰ که [دوباره] دستگیر شدم، رئیسی، نیری، و پورمحمدی در بندهای کرج زندان قزلحصار به بند ما آمدند. سی – سی و پنج نفر از افراد را انداخته بودند در یک جای دو متری... نیری رد می شد و به ما می‌گفت شماها همه‌تان مثل میمون‌های توی قفس هستید... بعدا شوشتری، ابراهیم رئیسی و فاتحی دوباره یکسال ما را در سلولی دو متر در سه متر در زندان قزلحصار کرج انداختند و به ما سر می زدند. در این سلول تنها اجازه داشتیم که یک دقیقه صبح، یک دقیقه ظهر و یک دقیقه شب از دستشویی استفاده کنیم.»

حسن گلزاری شهادت روز دوشنبه خود را تصحیح کرد و گفت در برابر هیات مرگ نه توسط شوشتری بلکه از سوی اشراقی مورد ضرب و شتم قرار گرفت، و با نوشتن کلمه «منافقین» از اعدام نجات یافت.

---

 دادگاه حمید نوری؛ خواهر یکی از کشته‌شدگان: نمی‌توانستم باور کنم دارند اعدام می‌کنند


Iran l Festnahme von Hamid Nouri in Schweden

ادامه دادگاه حمید نوری در پرونده اعدام‌های ۶۷؛ روایت یک شاهد دیگر از هیات مرگ 

بیست و چهارمین جلسه دادگاه حمید نوری، متهم به مشارکت در اعدام هزاران زندانی سیاسی در زندان گوهردشت در سال ۱۳۶۷ در شهر استکهلم سوئد در حال برگزاری است. در این جلسه خواهر یکی از اعدام‌شدگان تابستان ۱۳۶۷ در دادگاه استکهلم سوئد حاضر شد.

 عادل روزدار، به اتهام عضویت در حزب توده بازداشت و در جریان اعدام زندانیان چپ در تابستان ۶۷ اعدام شد. اکنون خواهر او در دادگاه به عنوان یکی از شاکیانی حاضر می‌شود که نزدیکانشان اعدام شده است.

عادل روزدار از جمله ۲۶ نامی است که دادستانی سوئد در کیفرخواست در فهرست اعدامیان چپ جای داده است.

بر اساس کیفرخواست حمید نوری با نام مستعار عباسی در فاصله ۵ تا ۱۵ شهریور به عنوان دستیار معاون دادستان در زندان گوهردشت کرج مشغول به کار بوده است. او متهم است در همدستی و همکاری عامدانه با دیگران عاملان کشتار، تعداد بسیاری از زندانیانی که "ایذئولوژی آنها بر خلاف عقاید رژیم مذهبی حاکم بر ایران بود"، به قتل رسانده است.

در خصوص زندانیان مجاهد که در مرداد ۱۳۶۷ اعدام شده بودند حمید نوری متهم به نقش فاحش قوانین بین‌المللی است که در قوانین سوئد زیر مجموعه جرم جنایت جنگی به شمار می‌آید. حمید نوری این اتهام‌ها را رد می‌کند.

در ابتدای این جلسه یوران یالمارشون، وکیل سارا روزدار توضیح داد که او در تیرماه ١٣٦٢ دستگیر و به شش سال زندان محکوم شده بود و سال‌های حبس‌ را در زندان‌های اوین، کمیته مشترک و گوهردشت گذراند.

به گفته وکیل خانواده روزدار، عادل احتمالا در ششم شهریور ۱۳۶۷ و در سن ۳۲ سالگی اعدام شده است. سارا روزدار خواهر او در آن زمان ۲۶ سال داشت.

او توضیح داد که چند شاهد دیگر این پرونده نیز عادل روزدار را در زندان دیده بودند که در شهادت خود به آن خواهند پرداخت.

عادل روزدار از آنجایی که تقریبا تحصیلات دندان پزشکی خود را تمام کرده بود، در این زمینه به زندانیان دیگر کمک می‌کرد و این موضوع باعث شده بود که او میان زندانیان شناخته شده باشد.

وکیل این پرونده همچنین اشاره کرد که نامه‌هایی که آقای روزدار از زندان برای خانواده خود ارسال کرده بود ضمیمه این پرونده شده است.

آذرماه ۱۳۶۷ پدر عادل روزدار را به زندان اوین می‌خواهند و در آنجا به آنها اطلاع می‌دهند که فرزندشان کشته شده است.

دیده‌بان ایران نهاد اجرایی بنیاد ایران تریبونال در شبکه‌های اجتماعی خود این دادگاه را به طور زنده پخش می‌کند. بنیاد ایران تریبونال یک تشکل غیرانتفایی و غیردولتی است که از سوی زندانیان سیاسی دهه شصت و خانواده کشته‌شدگان و شماری دیگر از فعالان سیاسی ایران پایه گذاری شده است.

سارا روزدار: 'گفتند حق برگزاری مراسم ندارید'

سارا روزدار که خود از اعضای حزب توده بوده و در اواسط دهه شصت از ایران خارج شده است، سه نامه برادرش از زندان را نیز تحویل دادگاه داده است.

نخستین نامه در اردیبهشت سال ۱۳۶۵ نوشته شده است. دومین نامه نیز در بهمن ۱۳۶۵ که در این نامه‌ تاکید می کند که "به اعتقادش پایبند و به آینده امیدوار است". آخرین نامه عادل هم در تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۶۷ نوشته شده است.

او به قطع ملاقات‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید خانواده‌ عادل روزدار آخرین بار اوایل تیر با او دیدار می‌کنند و دو هفته پس از آن، "مقامات زندان می‌گویند شلوغی‌هایی شده و از خانواده می‌خواهند دیگر به گوهردشت نیایند".

بنابر شهادت زندانیان، گمان می‌رود اعدام‌های جمعی زندانیان سیاسی در گوهردشت از هشتم تیرماه ۱۳۶۷ آغاز شد.

مقامات حکومت ایران مدعی‌اند زندانیان سیاسی قصد داشتند به دنبال عملیات فروغ جاویدان مجاهدین که در چهارم تیرماه آن سال آغاز می‌شود در زندان شورش کنند. حکومت ایران علاوه بر این مدعی است با فتوای آیت‌الله خمینی هیاتی را برای عفو زندانیان و رسیدگی به پرونده آنها به زندان فرستاده است. بنابر روایت جان به در بردگان، این هیات متصدی اعدام هزاران زندانی سیاسی بوده و به "هیات مرگ" مشهور است.

بسیاری از کسانی که در جریان کشتار تابستان ۱۳۶۷ اعدام شدند پیشتر حکم زندان دریافت کرده بودند.

سارا روزدار نیز امروز در دادگاه گفت برادرش در نامه آخر اشاره کرده که "آزار و اذیت زندانیان بیشتر شده است".

او می‌گوید با این حال، عادل همواره امیدوار بود که پس از تحمل شش سال حبس آزاد خواهد شد.

سارا روزدار می‌گوید "با اینکه اخبار اعدام‌های مخفیانه را می‌شنیدیم اما شخصا هرگز نمی‌‎خواستم باور کنم دارند اعدام می‌‍‌‌کنند".

او اشاره کرد که در فاصله بی‌خبری از برادرش دوران بسیار سختی بر خانواده گذاشت تا اینکه در میانه آذر(احتمالا ۱۵ آذر) از خانواده می‌خواهند به زندان اوین مراجعه کنند و سرانجام خبر اعدام را می‌دهند.

او تعریف می کند هنگامی که پدرش به اوین می‌رود، او را با چشم‌بند به اتاقی می‌برند و اتهام های پسرش عادل روزدار را می‌خوانند. و در واکنش به نگرانی پدرش می‌خواهند "ساکت باشد".

او می‌گوید "پس از اینکه خبر اعدام عادل را پدرم دادند، تلاش می‌کنند او را بترسانند و می‌گویند حق برگزاری هیچ مراسمی ندارید".

خانم روزدار می‌گوید ماموران تنها "ساکی از وسایل" عادل روزدار را به پدرش دادند و در پاسخ به خانواده که درباره جسد فرزندش می‌پرسد می‌گویند "این را هم تحویل نمی‌گیری و هیچ اعتراضی هم حق نداری بکنی".

خانم روزدار همچنین گفت تاثیر این واقعه به گونه‌ای بوده که او هنوز دارو مصرف می‌کنند و با دکتر روانشناس در تماس است.

جلسه بعدی دادگاه حمید نوری روز سه شنبه ۲۰ مهرماه برگزار خواهد شد.

 

این لحظه، بیرون دادگاه جنائی استکهلم، شروع محاکمه #حمید_نوری. pic.twitter.com/CWHHLvtXvb

— kaveh moussavi (@KavehMoussavi) August 10, 2021

اعدام‌های گروهی سال ۱۳۶۷ به فرمان روح‌الله خمینی، رهبر وقت جمهوری اسلامی، و با اعزام هیاتی به زندان‌ها انجام شد، هیاتی که به «هیات مرگ» شهرت دارد.

اعضای شناخته شده هیات مرگ در جریان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان سال۶۷، مصطفی پورمحمدی، ابراهیم رییسی، حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی به همراه شماری از دادیاران و روسای زندان‌های مختلف ایران بودند.

در فاصله اوایل مرداد تا اواسط شهریور سال ۱۳۶۷، هزاران مخالف و دگراندیش سیاسی زندانی در سراسر ایران مورد ناپدیدسازی قهری قرار گرفته و سپس به نحو فراقضایی و مخفیانه اعدام شدند.

پیکر بسیاری از اعدام شدگان در گورهای دسته جمعی در شهرهای مختلف ایران مانند تهران، اهواز و رشت به خاک سپرده شدند. خانواده زندانیان سیاسی که در جریان کشتار تابستان۶۷ اعدام‌شدند با گذشت بیش از سه دهه هنوز هم نمی‌دانند این افراد در کجا به خاک سپرده شده‌اند.

 

گروهی از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل در اقدامی بی‌سابقه شهریور ماه سال۹۹ به دولت ایران هشدار دادند که تخلفات حقوق بشری پیشین و ادامه‌دار این کشور در مورد پرونده کشتار زندانیان در تابستان ۱۳۶۷ می‌تواند جنایت علیه بشریت محسوب شود و اگر این تخلفات ادامه یابد، تقاضای تحقیقات بین‌المللی خواهند کرد.

آنها در نامه ۱۸ صفحه‌ای خود که ۱۳ شهریورماه سال گذشته [۳ سپتامبر۲۰۲۰] به صورت خصوصی به دولت ایران ارسال شد، تاکید کردند که «به جد نگران شکایات مطرح شده در مورد تداوم خودداری مقام‌های ایران از افشای سرنوشت قربانیان این کشتار و مکان دفن بقایای آن‌ها هستند».

این کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل در نامه خود تاکید کردند که ناپدیدسازی‌های قهری قربانیان «تا زمان روشن شدن سرنوشت و محل دفن» آن‌ها عملا همچنان ادامه دارد.

همچنین یک صد و چهار تن از روشنفکران، هنرمندان و فعالان مدنی تیرماه گذشته در فراخوانی برای «دادخواهی کشتار زندانيان سياسی در تابستان۶۷» بر لزوم به ثمر رسيدن محاکمه حميد نوری، يکی از مسئولان هيات مرگ در زندان گوهردشت تاکید کرده بودند.

آنها همچنین خواهان «همدلی فعال کوشندگان حقوق بشر، مدافعان آزادی و برابری، مخالفان حبس و شکنجه و اعدام، و هنرمندان و روشنفکران» از این محاکمه برای پيشبرد امر دادخواهی کشتار زندانيان سياسی در تابستان۶۷ شدند.

پیکر بسیاری از اعدام شدگان در گورهای دسته جمعی در شهرهای مختلف ایران مانند تهران، اهواز و رشت به خاک سپرده شدند.

عکسی از یکی از مراسم یادبود در خاوران. در سالهای اخیر خانواده ها اجازه مراسم یادبود نداشتند.

جمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام شده دهه ۶۰ که بی‌نام و نشان در گورستان خاوران دفن شدند

تصویری از گورستان خاوران و حضور خانواده‌های برخی جانباختگان تابستان ۱۳۶۷

اعتراض عفو بین‌الملل به رفتار "بی‌رحمانه" با خانواده قربانیان کشتار ۶۷

عفو بین‌الملل حکومت ایران را به نقض سازمان‌یافته ممنوعیت شکنجه و رفتار بی‌رحمانه با خانواده قربانیان کشتار۶۷ متهم کرد

عفو بین‌الملل خواستار تحقیقات مستقل درباره مسئولان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ شده است

تصویر شماری از قربانیان اعدام‌های دسته‌جمعی تابستان ۱۳۶۷ در ایران

---

روز گذشته مراسم تحلیف ابراهیم رئیسی با حضور انریکه مورا، فرستاده اتحادیه اروپا برگزار شد. حضور وی در مراسم تحلیف یک متهم به «جنایت علیه بشریت» موجی از خشم را در میان ایرانیان و فعالان حقوق بشر در سراسر جهان برانگیخت.  

پیکر بسیاری از اعدام شدگان در گورهای دسته جمعی در شهرهای مختلف ایران مانند تهران، اهواز و رشت به خاک سپرده شدند.

عکسی از یکی از مراسم یادبود در خاوران. در سالهای اخیر خانواده ها اجازه مراسم یادبود نداشتند.

جمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام شده دهه ۶۰ که بی‌نام و نشان در گورستان خاوران دفن شدند

تصویری از گورستان خاوران و حضور خانواده‌های برخی جانباختگان تابستان ۱۳۶۷

اعتراض عفو بین‌الملل به رفتار "بی‌رحمانه" با خانواده قربانیان کشتار ۶۷

عفو بین‌الملل حکومت ایران را به نقض سازمان‌یافته ممنوعیت شکنجه و رفتار بی‌رحمانه با خانواده قربانیان کشتار۶۷ متهم کرد

عفو بین‌الملل خواستار تحقیقات مستقل درباره مسئولان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ شده است

تصویر شماری از قربانیان اعدام‌های دسته‌جمعی تابستان ۱۳۶۷ در ایران

دادستانی سوئد کیفرخواست حمید نوری، متهم کشتارهای ۶۷ را صادر کرد

دادستانی سوئد پس از ۲۰ ماه بازداشت موقت، علیه حمید نوری متهم کشتار ۶۷ در ایران کیفرخواست صادر کرد. طبق این کیفرخواست آقای نوری به کشتار زندانیان سیاسی اعضای گروه‌های چپ و مجاهد متهم شده است.  

تعیین تاریخ محاکمه حمید نوری؛ دادگاهی بی‌سابقه در سوئد

۱۷ ماه پس از بازداشت حمید نوری در سوئد، دادگاهی در این کشور ۸ ژوئن را آغاز محاکمه او اعلام کرد. نوری به شراکت در کشتار زندانیان سیاسی متهم است. ایرج مصداقی به عنوان عامل اصلی دستگیری نوری گزارشی در این باره نوشته است.  

دولت سوئد با تشکیل دادگاه حمید نوری موافقت کرد

حمید نوری که به ظن قوی دست داشتن در کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ در سوئد بازداشت شد، محاکمه می‌شود. وکیل شاهدان این پرونده با استناد به دادستان اعلام کرده که دولت سوئد با تشکیل دادگاه حمید نوری موافقت کرده است.  

---

 جنایت علیه بشریت شامل مرور زمان نمی‌شود

حمید نوری که به ظن قوی دست داشتن در کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ در سوئد 

Hamid Nouri

درتاریخ نهم نوامبر ۲۰۱۹ حمید نوری معروف به حمید عباسی در فرودگاه ارلاندای استکهلم بازداشت شد. او در سال‌های آغازین دهه‌ی شصت با سمت نگهبانی در اوین کارش را آغاز و سپس به دادیاری زندان ارتقاء مقام پیدا کرد. حمید نوری افزون بر نقش اجرایی در کشتارهای سال‌های آغازین دهه‌ی شصت، بر مبنای شهادت ده‌ها تن از زندانیان سیاسی زنده‌مانده از کشتار تابستان ۶۷ در مقام دادیار زندان و معاونت شیخ محمد مقیسه (ناصریان) از عواملِ اجرایی و تأثیرگذار در کشتار تابستان ۶۷ در زندان گوهردشت بوده است. دادگاه حمید نوری در تاریخ 10 اوت 2021 شروع می‌شود. حمید نوری باید در مقابل دادگاه پاسخگوی مشارکت خود در جنایت علیه بشریت باشد. محاکمه‌ی‌ حمید نوری، پیروزی یک صدا است. صدایی از آنِ تمام آرزومندان جنبش دادخواهی. صدای مادران و پدران داغ و درفش که یک‌به‌یک بی‌آنکه فرجام دادخواهی را شاهد باشند، چشم برجهان فرو می‌بندند. صدایی از آن همسران، خواهران، برادران و فرزندانی که اعتقاد و امید به دادخواهی و به محاکمه کشیده‌شدن آمران و عاملان تمام کشتارهای عمر حکومت اسلامی دارند و برای احقاق آن هرگز از پای ننشسته‌اند.

ما به عنوان بخشی از خانواده‌های جانباختگان و زندانیان سیاسی دهه‌ی شصت زندان‌های جمهوری اسلامی، امیدواریم دادگاه سوئد با قضاوتی عادلانه حکمی که درخور تمام جنایت‌کاران علیه بشریت است را در مورد حمید نوری صادر کند. این پیروزی وجدان بیدار خانواده جانباختگان و زندانیان سیاسی دهه‌ی شصت است که درمقابل بیداد جمهوری اسلامی فریاد دادخواهی سر دادند تا آمران و عاملان این کشتار را به پای میز محاکمه بکشانند. تشکیل این دادگاه نشان می‌دهد که جنایت علیه بشریت مشمول مرور زمان نمی‌شود و همه‌ی جانیان روزی باید درپیشگاه مردم و عدالت جواب‌گوی جنایت‌های خود باشند. با این امید که رای این دادگاه نشان‌دهنده‌ی پیروزی عدالت بر بی‌عدالتی و مرهمی برزخم تمام فعالین جنبش دادخواهی باشد.

خانواده جانباختگان :

 

«مادر عصمت» است؛ یازده عزیزش را جمهوری اسلامی اعدام کرده است

نامش «مادر عصمت» است؛ یازده عزیزش را جمهوری اسلامی اعدام کرده است

---

باقر ابراهیم زاده، خانواده جانباخته غلام ابراهیم زاده

شکوفه ابراهیم زاده زندانی سیاسی دهه شصت، خانواده جانباخته غلام ابراهیم‌‌ زاده

علی ابراهیم زاده، خانواده جانباخته غلام ابراهیم زاده

آزاده ابراهیم پور زندانی سیاسی دهه شصت، همسر جانباخته غلام ایراهیم زاده

نیلوفرابراهیم زاده، خانواده جانباختگان غلام ابراهیم زاده و آزاده ابراهیم پور

ضرغام اسدی، خانواده جانباخته غضنفرو مسعود اسدی

مازیار(محمد) الله‌وردی، خانواده جانباخته اکبر الله‌وردی

فرج آلیاری، خانواده جانباخته یوسف آلیاری

لادن بازرگان، خانواده جانباخته بیژن بازرگان

لاله بازرگان، خانواده جانباخته بیژن بازرگان

منصوره بهکیش، خواهر جانباخته گان زهرا، محمود، محمد رضا، محسن، و محمد علی بهکیش و سیامک اسدیان(همسر زهرا بهکیش)

زری تاثریان، همسر جانباخته اسماعیل برناک

سیروس جعفرخانی، خانواده جانباخته صابرنیک بخت

گلرخ جهانگیری زندانی سیاسی دهه شصت، همسر جانباخته حسن لاکانی

فروغ جواهری، خانواده جانباخته گان جلیل جواهری، حسین صدرایی(اقدامی)، علی صدرایی، حامد بحری

موسی حاتمیان زندانی سیاسی دهه شصت، خانواده جانباخته ملکه حاتمیان

صدیقه حاج محسن، خواهر جانباخته حسين حاج محسن

غلامرضا حق‌شناس زندانی سیاسی دهه شصت، خانواده جانباخته ناصر هادی‌پور

گلاویژ حیدری زندانی سیاسی دهه شصت، همسر جانباخته حبیب چراغی

مسعود دلیجانی، خانواده جانباخته محسن دلیجانی

سامان دوری زندانی سیاسی دهه شصت، خانواده جانباخته گان محمد، علی، اشرف و حسن معزی

مرتضی دیناروند، خانواده جانباخته رحیم دیناروند

فرزانه راجی، همسر جانباخته یوسف یوسفی و جانباخته گان فرزین و فرشید راجی

ایرن رضا زاده، خانواده جانباخته داریوش رضا زاده

پرویز رضایی جهرمی، خانواده جانباخته گان کاووس، بهنام، بیژن و منوچهر رضایی جهرمی

حسن روحانی گنابادی، خانواده جانباخته گان علی و نفیسه روحانی گنابادی

نیما سروستانی، خانواده جانباخته رستم سروستانی

عزت سلیمانی، مادر جانباخته یدالله صادقی

مهرانگیر شاهمرادی، خانواده جانباخته زهره شاهمرادی

شهلا شفقیان، مادر جانباخته بهرام شفقیان

مختار شلالوند، خانواده جا‌نباخته حمزه شلالوند

فروغ شلالوند، خانواده جا‌نباخته حمزه شلالوند

کاوه شهروز، خانواده جانباخته مهرداد اشتری

بانو صابری، همسر جانباخته عباس علی منشی رودسری

ناصرصابری، خانواده جانباخته عباس صابری

عصمت طالبی کلخوران، همسر جانباخته عبدالمجید سیمیاری و خانواده جانباخته گان عادل، رضا و التفات طالبی کلخوران

نازیلا طوبایی، خانواده جانباخته سیامک طوبایی

نینا طوبایی، خانواده جانباخته سیامک طوبایی

زری عرفانی، خانواده جانباخته محمد حسین عرفانی

سولماز علیزاده، فرزند جانباخته محمود علیزاده

رویا غیاثی، خانواده جانباخته کبری غیاثی

افتخار فاریابی، مادر جانباخته امیر میرعرب‌بیگی

لیلا قلعه بانی، خانواده جانباختگان محمد و رضا قلعه‌ بانی

گلزار قباخلو، مادر جانباخته حمید قباخلو

مینا لبادی زندانی سیاسی دهه شصت، همسر جانباخته علی اصغر ضیغمی

سپیده مجیدیان، خانواده جانباخته رحیم میلانی

پرویز مختاری، برادر جانباخته سیامک مختاری

پروین مختاری، خواهر جانباخته سیامک مختاری

مسعود مختاری، برادرزاده جانباخته سیامک مختاری

منوچهر مختاری، برادرجانباخته سیامک مختاری

فرح مدائن، خانواده جانباخته گان داوود، لقمان، مبشر و لیلا مدائن

رضوان مقدم، همسر جانباخته علی اصغر منوچهرآبادی

حسن مکارمی، همسر جانباخته فاطمه زارعی

شورا مکارمی، فرزند جانباخته فاطمه زارعی، خواهر زاده جانباخته فتانه زارعی

محمود معمار نژاد زندانی سیاسی دهه شصت، خانواده جانباخته گان مجتبی علما و داریوش رضا زاده

حسین ملکی، زندانی سیاسی دهه شصت، خانواده جانباختگان حسن ملکی پور، محمدرضا ملکی و کمال یاسینی

خاطره معینی، خواهر جانباخته هبت معینی وخانواده جانباختگان کسری اکبری کردستانی و مسعود انصاری

سعید منتظری، برادرجانباخته حمید منتظری

الهه میرعرب‌بیگی، خواهر جانباخته امیر میرعرب‌بیگی

معصومه میرعرب، خواهر جانباخته امیر و ناصر میرعرب

اقدس نیاکان، مادر جانباخته حسین و زهرا نیاکان

مریم نوری زندانی سیاسی دهه شصت، همسر جانباخته رحمت فتحی

لیلا نوری، خواهر جانباخته عطاالله و عزت‌الله نوری

رباب نيرى، خواهر جانباخته گان بیژن و بهمن نیری

امیر نیلو، خانواده جانباخته اکبرنیلو

مریم هادی‌پور، خانواده جانباخته ناصرهادی‌پور

علی اکبرهادی‌پور زندانی سیاسی دهه شصت ، خانواده جانباخته ناصرهادی‌پور

سهیلا هادی‌پور، خانواده جانباخته ناصرهادی‌پور

مینا هاشمی، همسر جان باخته حمید رضا زمانی

جلال یاسینی، خانواده جانباختگان کمال یاسینی، محمدرضا ملکی، حسن ملکی پور، شیرین رضایی یزدی و علی حاتمی

-----------------------------------------

زندانیان سیاسی:

حمید آریا، زندانی سیاسی دهه شصت

حمید اشتری، زندانی سیاسی دهه شصت، جان‌بدربرده از کشتار شصت‌و‌هفت

مهدی اصلانی، زندانی سیاسی دهه شصت، جان‌بدربرده از کشتار شصت‌و‌هفت

شهین امیری، زندانی سیاسی دهه شصت

مهرداد امیری، زندانی سیاسی دهه شصت

مهدی برجسته گرمرودی زندانی سیاسی دهه شصت، جان‌بدربرده ازکشتار شصت‌و‌هفت

فرهاد بکایی، زندانی سیاسی دهه شصت، جان‌بدر‌برده از کشتار شصت‌و‌هفت

امیر حسین بهبودی زندانی سیاسی دهه شصت، جان‌بدربرده از کشتار شصت‌و‌هفت

رضا بهرنگ(گیاهچی)، زندانی سیاسی دهه شصت

شهرنوش پارسی پور، زندانی سیاسی دهه شصت، نویسنده

حسن پویا، زندانی سیاسی زمان شاه، نویسنده

مهدی حبیب‌الله، زندانی سیاسی دهه شصت

غلام رضا حق شناس، زندانی سیاسی دهه شصت

منصور خالدی، زندانی سیاسی دهه شصت

محید دارابیگی، زندانی سیاسی دو رژیم

رضا دهقان، زندانی سیاسی دهه شصت

رضا رشیدی، زندانی سیاسی دهه شصت

علی ساکی، زندانی سیاسی دهه شصت

مهشید سپهری، زندانی سیاسی دهه شصت

سیما صاحبی، زندانی سیاسی دهه شصت

جمال عظیمی، زندانی سیاسی دهه شصت

رضا فانی‌یزدی، زندانی سیاسی دهه شصت

ناصرکیوانی، زندانی سیاسی دهه شصت

منوچهر لرستانی، زندانی سیاسی دهه شصت

شیوا محبوبی، زندانی سیاسی دهه شصت، سخنگوی کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی

حسام محسنی، زندانی سیاسی دهه شصت

عزت مصلی‌نژاد، زندانی سیاسی دهه شصت

شیرین مهربد، زندانی سیاسی دهه شصت

علی موسوی بیدار، زندانی سیاسی دهه شصت

سیامک نادری، زندانی سیاسی دهه شصت، جان‌بدربرده از کشتار شصت‌و‌هف

حامیان :

صادق احمدی

فرح آریا

هوشنگ اسدی

مینا اسماعیلی

سعید اشتری

مهوش افصحی

کاوه آل‌حمودی

مجید آل‌نصب

محمد الهی

سیامک الیاسی پیرزاده

دکتر حمید اکبری

پریسا ایمانی

کیانا ایمانی

اسفندیار ایمانی

رضا باقری، فعال سیاسی

عاطفه بانکی

شیهن برادران

اصغر برزو

رضا برومند، فعال حقوق بشر از گوتنبرگ

داوود بوشهری

سیفی بهپوری

رویا پازوکی

ناصر پژمان، شاعر و نویسنده

مهشید پگاهی، فعال حقوق زنان و حقوق بشر

سعید پورعبدالله

فریده پورعبدالله

مژگان پورمحسن

خسرو پورملکی

سارا تخشا

رضا ترابی

ابراهیم توانگر

بیژن جرجانی

محتبی جزایری

رضا جعفری

زهره جواهریان

سعید چوبک

بابک حاتمیان

منیژه جبشی

امیر خدیر

دریا خدیر

آذر خونانی اکبری

سهیلا دالوند

جمیله داودی

رضا درگاهی

زری رادفر

منوچهر رادین

حسن راشدی

محسن رزاقی

ارسلان رستمی

فاطمه رضایی، فعال حقوق بشر

حسن زرهی

فرخ زندی

صدف کوروش نیا

گرگین سپهرداد، شاعر و نویسنده

کامبیز سخایی

امیر سلطانی

کبری سلیمی دافساری

الاهه شکرایی

شیوا شفاهی

فاطمه صفا

ایرج صفری

نسرین صفری

نینا صفری

نازیلا صفری

سارا صفری

فرخ صفری

برزو صفری

بهزاد صمیمی

فاطمه طباطبایی

رزاق عبدالزهرایی

شهلا عبقری

بهروز عربی

گیتی عربی

فرهنگ عرفانی، استاد فلسفه

رحمان عریان آبکنار

حامد غلام‌زاده

شکوفه غلامی

رحمت غلامی

بیژن فاضل‌خان

آذر فخر

ودا فراهانی

علاالدین فرهاد پور

امین قاسمی

علی قنبری

محسن کریمی

ارسلان کهنمویی

رضا گوران

کیا صبری، فعال سیاسی

بهزاد صمیمی

سلورا لزرجانی

کورش لک‌فرد

هادی لطفی

محمد رضا، ازاتحادیه تاکسی رانان تورنتو

دکتررضا مریدی

شمسی مشکوری

احمد مشعوف

انوشه مشعوف

نیما مشعوف

یلدا مشعوف

ویدا مصداقی

عمر معروفی

مهرنوش معظمی گودرزی

مسعود معمار

محمود معمارنژاد

احمد مقیمی

عباس منصوریان

مولود منصوری

میترا میرزا زاده

نیما ناصرآبادی

منیژه ناظم

فرشیده نسرین

ناهید نصرت

سیامک نفتچی

دکتر رضا نقره‌کار

دکتر نینا نقره‌کار

دکتر دنا نقره‌کار

دکترشهین نوائی، کنشگر وحقوق جنبش زنان

مرجان نوری

کیا نوری

محمد حسن نوری

ستار نوری‌زاد

عباس نوری‌زاد آبکناری

دکتر ژاله نیازی

منصور نیازی

فرشته نیازی

شراره ویشکاهی

جلال وکیلی

مهردخت هادی

توران همتی، فعال سیاسی

محمد هوشمند

بابک یزدی، مدیر اجرایی کانون خاوران

MAR/DW/ BILD

   این گزار شها در  حال  تکمیل شدن است .

         خبر گزاری مردانی نیوز  

         بیشتر بخوانید مطالب مرتبط  در  این ضمیمه از  

این خبر گزاری در حال باز سازی میباشد وبا عرض پوزش گروه فنی 

 از  صبورییتان بسیار مموننیم

 اتحادیه اروپا" سوئد": نقض حقوق بشر" جنایت علیه بشریت، ​/۲۵ تن از برندگان نوبل خواستار تحقیق درباره اعدام‌های ۶۷ در ایران شدند"چهاردهمین جلسه دادگاه حمید نوری؛ روایت محسن اسحاقی از نقش نوری در کشاندن دانشجویان معترض به «قتلگاه»

خبرنامه خبرگزاری مردانی نیوز

به زبانهای دیگر

English French German Italian Portuguese Russian Spanish
شما اینجا هستید: خانه مردانی نیوز حقوق بشر اتحادیه اروپا" سوئد": نقض حقوق بشر" جنایت علیه بشریت، دادگاه حمید نوری؛ "درخواست بازداشت ابراهیم رئیسی در صورت ورود به اسکاتلند"ابراهیم رئیسی به اسکاتلند نمی‌رود"تجمع اعتراضی ایرانیان در برلین به مناسبت روز جهانی مبارزه با اعدام