آمریکا

آمریکا" کاخ سفید : دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا "وضعیت اضطراری ملی" علیه ایران را یک سال دیگر تمدید کرد

کاخ سفید    آمریکا" کاخ سفید : دونالد ترامپ  رئیس‌جمهوری آمریکا "وضعیت اضطراری ملی" علیه ایران...

  • "گزارشهای بحران زیست محیطی در ایران" فجایع آب‌وهوایی" احیا دریاچه ارومیه در آذربایجان شرقی"...

    چهارشنبه, 22 آبان 1398 17:53

    Published in دانش و محیط زیست

  •    میراث فرهنگی، هخامنشی

    میراث فرهنگی، هخامنشی" : تخت جمشید در معرض خطر است "قلعه فلک‌الافلاک؛ دژی که زندان شد، زندانی...

    چهارشنبه, 22 آبان 1398 17:15

    Published in فرهنگ و هنر

  • نقض حقوق بشر”; در رژیم توتالیتر،”:جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای

    نقض حقوق بشر”; در رژیم توتالیتر،”:جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای "ننگ تاریخ "گزارشهای...

    چهارشنبه, 22 آبان 1398 16:56

    Published in حقوق بشر

  •     آمریکا

    آمریکا" کاخ سفید : دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا "وضعیت اضطراری ملی" علیه ایران را یک سال...

    چهارشنبه, 22 آبان 1398 16:07

    Published in سیاست

  •   نقض حقوق بشر”; در رژیم توتالیتر،”:جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای

    نقض حقوق بشر”; در رژیم توتالیتر،”:جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای "ننگ تاریخ "...

    چهارشنبه, 22 آبان 1398 15:41

    Published in حقوق بشر

  •   نقض حقوق بشر: در رژیم توتالیتر،”:جنایت علیه بشریت رژیم

    نقض حقوق بشر: در رژیم توتالیتر،”:جنایت علیه بشریت رژیم" اعلام هویت یک متهم اعدام‌های سال ۶۷...

    چهارشنبه, 22 آبان 1398 14:30

    Published in حقوق بشر

  •   بولیوی

    بولیوی": خروج نیروهای دولتی آمریکا از بولیوی و خطر جنگ داخلی"جینین آنیز، معاون ریاست سنای این...

    چهارشنبه, 22 آبان 1398 13:29

    Published in اخبار جهان

اخبار جهان

اتحادیه اروپا" آلمان": گاه‌شمار فروریزی دیوار برلین، نمادها جنگ سرد" جشن ۳۰ سالگی فروپاشی دیوار برلین به مدت یک هفته برگزار می‌شود" سرگذشت دیوار برلین به روایت تصویر

30 Deutsche sprechen Klartext über die Einheit 

Im November 1989 fiel die Mauer. Deutschland wurde wieder eins. 30 Jahre danach reden 30 Deutsche Klartext über die Einheit.

Foto: AFP

 Vor 30 Jahren, am 9. November 1989, fiel die Mauer. Das Foto zeigt Menschen am Brandenburger Tor am 11. November 1989

Foto: AFP

آلمان ": وحدت دو آلمان،

  اتحادیه اروپا" آلمان":  گاه‌شمار فروریزی دیوار برلین، نمادها جنگ سرد" جشن ۳۰ سالگی فروپاشی دیوار برلین به مدت یک هفته برگزار می‌شود" سرگذشت دیوار برلین به روایت تصویر

جشن ۳۰ سالگی فروپاشی دیوار برلین به مدت یک هفته برگزار می‌شود

۳۰ سال از فروپاشی دیوار شهر برلین می‌گذرد. به این مناسبت به مدت یک هفته در پایتخت آلمان جشن بزرگی گرفته خواهد شد. مسئولین این جشن گفتند که برلین به صحنه کنسرت خوانندگان سرشناس جهان تبدیل خواهد شد.

کلاوس لدرر،  سناتور امور فرهنگی برلین از حزب چپ‌های آلمان، گفته است که جشنی با عنوان "مسیر انقلاب" در هفت نقطه از شهر برلین از چهارم تا دهم نوامبر ۲۰۱۹ برگزار خواهد شد. هفت میدان شهر برلین به عنوان نماد رویدادهای مهم و تاریخی این شهر در سال‌های ۱۹۸۹/۱۹۹۰ برگزیده شده‌اند.

یدان‌های منتخب برای سالگرد فروپاشی دیوار برلین از جمله میدان آلکساندر، دروازه براندنبورگ و کورفورستن‌دام هستند. در این اماکن قرار است از چهارم نوامبر به کمک تصویر، فیلم‌ و صوت‌ صحنه‌‌هایی تاریخی بازسازی شوند.

بازسازی‌ صحنه‌های تاریخی بازدیدکنندگان را به ۳۰ سال پیش خواهد برد و فروپاشی دیوار برلین را به نمایش خواهد گذاشت. نمایشگاه‌ها و برنامه‌های متنوعی جشنواره برلین را همراهی خواهند کرد.

در نهم نوامبر ۲۰۱۹، در سی‌امین سالگرد سقوط دیوار برلین، پایتخت آلمان به صحنه کنسرتی جهانی تبدیل خواهد شد که در آن هنرمندان و خوانندگان سرشناسی هنرنمایی خواهند کرد.

موریتس فان دولمن، مسئول پروژه‌های فرهنگی برلین، می‌گوید ده‌ها آهنگساز بین‌المللی، ارکستر و گروه‌های مختلف موسیقی با مهمانانی از سراسر جهان به این شهر خواهند آمد.

فرو ریختن دیوار برلین یکی از مهم‌ترین حوادث تاریخی آلمان و جهان در عصر معاصر به شمار می‌آید. از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ دیوار برلین نه تنها یک شهر، بلکه جهان را به دو بخش تقسیم کرده بود.

امروزه تنها در چند نقطه از برلین بقایای دیوار قابل مشاهده است. اما آنچه شهر برلین برای سی‌امین سالگرد فروپاشی دیوار برلین در نظر گرفته زنده کردن یاد این حادثه تاریخی است. انتظار می‌رود ده‌ها هزار نفر در جشن برلین شرکت جویند.

-------

گاه‌شمار فروریزی دیوار برلین، نمادها جنگ سرد

لحظه‌ای بزرگ در تاریخ آلمان: گونتر شابوفسکی در نهم نوامبر سال ۱۹۸۹ پس از پایان یک کنفرانس خبری در برلین شرقی سندی را خواند که بر مبنای آن مرزهای آلمان شرقی برای شهروندان این کشور به طور موقت باز می‌شدند.

دیگر کسی از دیوار برلین نمی‌ترسد

۴۸ ساعت پس از باز شدن دیوار، ترس و وحشتی که با ساخت این دیوار به وجود آمده بود به پایان رسید. مردم در جلو، پشت و بالای دیوار به جشن و شادمانی پرداختند. بخش‌های غربی و شرقی به هم ملحق شده بودند.

پیشینه تاریخی

سربازان مجارستان در دوم ماه مه سال ۱۹۸۹ در چندین نقطه شروع به تخریب سیم خاردار موجود میان این کشور و اتریش کردند. این نخستین ارتباط مستقیم در امتداد خط مرزی ایدئولوژیکی میان اروپای شرقی و غربی پس از پایان جنگ دوم جهانی بود.

تقلب انتخاباتی سازمان‌یافته

در هفتم ماه مه سال ۱۹۸۹ شهروندان "جمهوری دموکراتیک آلمان" برای انتخاب شوراهای محلی به پای صندوق‌های رای رفتند. همان‌گونه که انتظار می‌رفت در نتایج انتخابات تقلب شد. هیئت حاکمه بار دیگر می‌خواست اعلام کند که ۹۸ درصد آرا را به دست آورده است. اپوزیسیون و مردم علیه این تقلب اعتراض کردند. تظاهرکنندگان روز پس از انتخابات در شهر لایپزیک به خیابان‌ها ریختند.

اعلام پایان دکترین برژنف توسط گورباچف

در ژوئیه ۱۹۸۹ نشست پیمان ورشو در بخارست برگزار شد. گورباچف دکترین برژنف را پایان یافته اعلام کرد. به این ترتیب حق مداخله شوروی سابق در کشورهای "برادر سوسیالیستی" لغو شد. کشورهای عضو پیمان ورشو باید از آن پس خود به امور ملی خود رسیدگی می‌کردند.

فرار با هرچه دم دست بود

تعطیلات تابستانی شهروندان آلمان شرقی در مجارستان به نقطه عطفی در زندگی بسیاری از آن‌ها تبدیل شد. خانواده‌های بسیاری با ضروری‌ترین وسایل خود از راه‌های باز شده در مرزهای مجارستان خود را به اتریش رساندند. سربازان مرزی فقط نظاره‌گر این عبور مردمی بودند.

انبوه مهاجران در سفارت‌خانه‌های آلمان فدرال

تابستان سال ۱۹۸۹ برای شهروندان مهاجر "جمهوری دموکراتیک آلمان" شرایط ویژه‌ای برقرار بود. آنها حیاط و ساختمان‌های سفارت‌های جمهوری فدرال آلمان در کشورهای اروپای شرقی را پر کردند. وضعیت بهداشتی در آن‌جا تحمل‌ناپذیر شده بود.

خبر سفر فوری به آلمان فدرال

هانس دیتریش گِنشر، وزیر خارجه وقت آلمان، در سی‌ام ماه سپتامبر سال ۱۹۸۹ از بالکن سفارت، به هزاران شهروند "جمهوری دموکراتیک آلمان" یا آلمان شرقی، خبر امکان سفر فوری‌شان به آلمان فدرال را اعلام کرد. این لحظه پیش از سقوط دیوار برلین، اوج عاطفی رویدادها بود. گِنشر بعدها از این مراسم به عنوان تکان‌دهنده‌ترین تجربه زندگی‌اش یاد کرد.

"ما یک ملت هستیم"

شهروندان "جمهوری دموکراتیک آلمان" در چهل‌مین سال تاسیس این کشور با جرأت بیشتری وارد عمل شدند. لایپزیگ به شهر اعتراض‌ها تبدیل شده بود. تظاهرات روزهای دوشنبه به سنت اپوزیسیون تبدیل شد. اگر شمار تظاهرکنندگان در پایان ماه سپتامبر ۸ هزار نفر بود، این تعداد در اواسط ماه اکتبر به ۷۰ هزار نفر رسید و در پایان ماه اکتبر ۳۰۰ هزار نفر علیه هیئت حاکمه با شعار "ما یک ملت هستیم" تظاهرات ‌کردند.

قطارهای ویژه در مسیر غرب

در آغاز اکتبر، سفارت آلمان فدرال در پراگ بار دیگر مملو از شهروندان "جمهوری دموکراتیک آلمان" شد. در نمایندگی جمهوری آلمان فدرال در ورشو نیز مردم خواهان مسافرت به آلمان غربی بودند. گفت‌وگوهای دیپلماتیک میان آلمان غربی و شرقی در سکوت اما با شدت هرچه تمام‌تر ادامه داشت. سرانجام موافقت شد که بیش از شش‌هزار شهروند "جمهوری دموکراتیک آلمان" سفارت‌خانه‌ها را به مقصد آلمان غربی ترک کنند.

یک‌دندگی پس از چهل‌سال

فروپاشی درونی "جمهوری دموکراتیک آلمان" یا آلمان شرقی در چهل‌مین سال تاسیس‌اش افزایش یافته بود. در آغاز حرکت‌های اعتراضی، معترضان خواهان اصلاحات بودند، اما همین افراد در ماه اکتبر همان سال خواهان انتخابات آزاد، مرزهایی باز و رفاه همگانی شدند. اریش هونکر، رهبر جمهوری دموکراتیک آلمان اما همچنان انعطاف‌ناپذیر بود.

اگون خیلی دیر آمد

اریش هونکر، رئیس حزب و دولت "جمهوری دموکراتیک آلمان" تا پایان فعالیت سیاسی‌اش، انعطاف‌ناپذیر باقی ماند. او در هجدهم اکتبر از طرف حزب و شورای دولت مجبور به کناره‌گیری شد. اگون کرنتس بر جای او نشست، اما تلاش‌های او نیز برای حفظ "جمهوری دموکراتیک آلمان" بی‌نتیجه ماند.

مردم به ستوه آمده بودند

در آغاز نوامبر سال ۱۹۸۹ جنبش اعتراضی به پایتخت رسید. صدها هزار کارگر و دهقان برای اصلاحات علیه دولت تظاهرات می‌کردند. شعار آن‌ها این بود: "از اقدامات قهرآمیز خودداری کنید!" این بزرگ‌ترین تظاهرات در طول چهل سال حکومت "جمهوری دموکراتیک آلمان" بود.

خواست اپوزیسیون مشخص‌تر می‌شود

تظاهرات در میدان الکساندر در برلین شرقی به صورت زنده از رسانه‌ها پخش می‌شد. این رویداد شگرف، درماندگی حکومت کرنتس را افزایش داد. خواست‌های اپوزیسیون، بنیادهای اصولی رژیم را هدف قرار داده بود: اپوزیسیون خواستار آزادی سفر، آزادی مطبوعات و آزادی تجمعات بود و این که با "اشتازی" یا دستگاه جاسوسی آلمان شرقی برخورد شود.

چندکلمه‌ای که روابط را تغییر داد

گونتر شابوفسکی، عضو کمیته مرکزی حزب سوسیالیست متحد آلمان که حزب حاکم در آلمان شرقی بود، بسیار خسته و بدون آمادگی، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «شهروندان جمهوری دموکراتیک آلمان می‌توانند آزادانه به کشورهای غربی سفر کنند.» او در جواب مصرانه خبرنگاری گفت این حکم می‌تواند فوری و "بدون تاخیر" اجرایی شود. خبرگزاری رویترز این خبر تاریخی را ساعت هفت‌و سه دقیقه روز نهم نوامبر ۱۹۸۹ پخش کرد.

پیش به سوی غرب

روزهای نهم و دهم نوامبر ۱۹۸۹ رویاها به واقعیت تبدیل شدند. در خلال ۴۸ ساعت صدها هزار شهروند "جمهوری دموکراتیک آلمان " یا آلمان شرقی پیاده، با دوچرخه یا خودروهای "ترابانت" به سوی برلین غربی در جمهوری آلمان فدرال به حرکت درآمدند.

اریش میلکه خواستار تفاهم شد

چهارروز پس از فروپاشی دیوار برلین اریش میلکه، رئیس اشتازی یا سازمان امنیت "جمهوری دموکراتیک آلمان" که سیاست‌مدار سرسخت کمیته مرکزی حزب حاکم نام گرفته بود، از اعضای پارلمان این کشور خواستار تفاهم شد. این آخرین سخنرانی حقارتبار سیاستمداری بود که دست‌هایش به خون مردم شرق آلمان آلوده بود.

----

سرگذشت دیوار برلین به روایت تصویر

 از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ دیوار برلین نه تنها یک شهر، بلکه جهان را به دو بخش تقسیم کرده بود. اکنون ۳۰ سال از فروریزی نماد جنگ سرد می‌گذرد. با فروریزی این دیوار تاریخی در سال ۱۹۸۹ راه وحدت دو آلمان گشوده شد.

۱۹۶۱: دیوار برافراشته می شود

۱۳ اوت ۱۹۶۱ جمهوری دموکراتیک آلمان آغاز به کشیدن دیواری به دور آن بخش از برلین کرد که تحت اشغال نیروهای اتحاد جماهیر شوروی بود. همه ارتباطات میان شرق و غرب قطع شد. در هفته‌های بعد آجرهای بتونی یکی پس از دیگری روی هم قرار داده شدند و دیوار بالا رفت. در پی آن مقامات آلمان شرقی دستور دادند بر سر دیوار نیز سیم‌های خاردار نصب شود تا مردم جرات بالا رفتن از دیوار و فرار به سوی غرب را از سر بیرون کنند.

دوپارگی برلین، جهان را نیز به شرق و غرب تقسیم کرد و رسما "پرده‌ آهنین" در زندگی ساکنان شرق و غرب آلمان نقش آفرید. میان زوج‌ها، خانواده‌ها و دوستان بی‌رحمانه جدایی افتاد. "دیوار محافظت ضدفاشیستی"، نامی که کمونیست‌ها به دیوار داده بودند، در حقیقت بی‌معنا بود؛ هدف اصلی از ساخت این دیوار رویارویی با ورود مزاحمان نبود، بلکه رهبران آلمان شرقی می‌خواستند از فرار شهروندانشان به آلمان غربی جلوگیری کنند.

یک سال پس از ساخت دیوار برلین، جوانی ۱۸ ساله به نام پتر فشتر سعی کرد از آن بالا برود. سربازان جمهوری دموکراتیک به او شلیک کردند. این جوان ۱۸ ساله به بخش شرقی برلین سقوط کرد و تقریبا یک ساعت در منطقه مرزی موسوم به "نوار مرگ" التماس می‌کرد و کمک می‌طلبید. بالاخره نیروهای گشت مرزی این مرد زخمی را از آن جا بردند. بعدازظهر همان روز فشتر جان داد؛ واقعه‌ای که انزجار جهان را برانگیخت.

 

جان اف کندی، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا ۲۶ ژوئن سال ۱۹۶۳ از برلین دیدار کرد و دیوار برلین و نوار مرگ را از نزدیک دید. او در طول سخنرانی‌اش جمله‌ای گفت که در تاریخ برای همیشه ثبت شد: «من یک برلینی هستم.» کندی در این سخنرانی تاریخی تاکید کرد که ایالات متحده اجازه نمی‌دهد که برلین غربی به دست اتحاد جماهیر شوروی بیفتد.

در حد فاصل دروازه براندنبورگ و میدان پوتسدام که از مهم‌ترین میدان‌های شهر برلین است، یک منطقه حائل با موانع مختلف ایجاد شد. در این منطقه حصارکشی‌های گوناگون با سیم خاردار صورت گرفت و خودروهای سنگین نظامی و برج‌های دیدبانی از جنس چوب مستقر شدند. در تمام مدت نیز سربازان مشغول گشت‌زنی بودند.

مرز میان برلین شرقی و غربی با این دیوار مشخص می‌شد. در جوار دیوار برلین، مناطق ویران و متروکه و زمین‌های بی‌صاحب شکل گرفتند که به پارکینگ، زباله‌دانی یا مناطق سبز دست‌نخورده تبدیل شدند. این زمین‌ها محلی برای بازی کودکان شد و هنرمندان از آنها به عنوان فضایی برای فعالیت‌های خود استفاده کردند.

از سال ۱۹۷۵ دیوار بلندتر از پیش شد. ارتفاع دیوار مرزی به سه متر و ۶۰ سانتی‌‌متر ‌رسید و نیروهای گشت مرزی بر ساخت و ساز نظارت می‌کردند. یک مأمور پلیس آمریکایی از برلین غربی نیز نظاره‌‌گر این اتفاقات بود.

آن روی دیوار برلین را که به سمت شرق آلمان بود، به رنگ سفید درآورده بودند، در واقع آغاز دیوار از شرقی‌ترین بخش بود، که تا کلیسای سنت توماس در غرب برلین امتداد می‌یافت. وزارت امنیت آلمان شرقی موسوم به "اشتازی"، نیروهای مرزی و مأموران پلیس همگی بر دیوار نظارت داشتند تا کسی از روی آن گذر نکند. برای ورود به این منطقه کسب اجازه‌نامه ضروری بود.

رونالد ریگان، رئیس جمهور وقت آمریکا در ژوئن سال ۱۹۸۷ از برلین دیدار کرد. او در برلین غربی در برابر دروازه براندنبورگ سخنرانی غرایی ایراد کرد و گفت: «آقای گورباچف، دروازه را باز کنید. این دیوار را براندازید.» حدود ۴۰ هزار نفر با شنیدن این سخنان فریاد شادی سر دادند. یک سال پیش از آن گورباچف، رهبر اتحاد شوروی دکترین دوگانه گلاسنوست (فضای باز سیاسی) و پرسترویکا (اصلاحات اقتصادی) را معرفی کرده بود.

در نهایت این مردم بودند که با انقلاب صلح‌آمیزشان موفق به کسب آزادی شدند. روز ۹ نوامبر سال ۱۹۸۹ دیوار برلین فرو ریخت. طی سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ دست کم ۱۰۱ تن جان‌شان را در مسیر فرار از آلمان شرقی و گذر از دیوار از دست دادند. اما هنگامی که مرز میان آلمان شرقی و غربی گشوده شد، یک قطره خون هم به زمین نریخت.

کریس گفروی ۲۰ ساله آخرین کسی بود که در حال تلاش برای بالارفتن از دیوار برلین و فرار به آلمان غربی کشته شد. ۹ ماه پس از آن دیوار برلین فرو ریخت. حال دیگر در سرتاسر دیواری که تا پیش از آن به شدت پاییده می‌شد، سوراخ‌های بزرگی کنده شده بودند که مردم از آن گذر می‌کردند. در این تصویر دیده می‌شود که چگونه سربازان مرزی به یک خانواده برای گذر از یکی از این حفره‌ها کمک می‌کنند.

در ژوئن سال ۱۹۹۰عملیات تخریب بخش‌های مختلف به جای مانده از دیوار و تمامی موانع مرزی آغاز شد. بقایای دیوار از جا کنده شده و حتی تکه‌تکه شدند. بعدها از قطعات دیوار عمدتا در ساخت و ساز‌های شهری استفاده شد

امروزه تنها در چند نقطه از کلان‌شهر برلین بقایای دیوار قابل‌مشاهده است و خیلی‌ها نمی‌دانند که دیوار دقیقا در کجای شهر کشیده شده بود. در سال ۲۰۱۴ به مناسبت ۲۵‌مین سالگرد فروپاشی دیوار پروژه‌ای با نام "مرزهای روشن" اجرا شد: ۶ هزار و ۸۸۰ بالون نورانی در ارتفاع ۳ متر و ۴۰ سانتی‌متر در مسیری به درازای ۱۵ کیلومتر و سه متر همان جا که قبلا دیوار برلین قرار داشت، به اهتزاز درآمدند.

بنای یادبود موسوم به "گالری بخش شرقی" یک کیلومتر و ۳۱۶ متر طول دارد و درازترین بخش باقی مانده از دیوار برلین است. پس از فروپاشی دیوار ۱۱۸ هنرمند از ۲۱ کشور جهان در بهار سال ۱۹۹۰ بر روی آن نقاشی کردند. این بنای یادبود هر سال صدها هزار بازدیدکننده را به سوی خود جلب می‌کند.

فاصله اقتصادی میان شرق و غرب آلمان ۳۰ سال پس از اتحاد

۳۰ سال پس از فرو ریختن دیوار برلین، هم‌چنان تفاوت‌های زیادی میان ایالت‌های غربی و شرقی آلمان وجود دارد. این فاصله خود را در موارد مختلف از جمله دستمزدها و میزان رشد و پیشرفت اقتصادی آشکار می‌کند.

موسسه تحقیقاتی لایبنیتس روز دوشنبه ۱۳ اسفند (۴ مارس) نتایج پژوهشی را منتشر کرد که نشان می‌دهد با گذشت سه دهه از فرو ریختن دیوار برلین، ایالت‌های شرق این کشور هم‌چنان میان "شکوفایی اقتصادی" و مشکلات ساختاری دست و پا می‌زنند.

ین پژوهش هم‌چنین نشان می‌دهد که تفاوت در ثروت و رشد اقتصادی تنها در محدوده مرزهای شرق و غرب آلمان نیست، بلکه میان شمال و جنوب این کشور نیز به چشم می‌خورد. مقر اصلی ۴۶۴ از ۵۰۰ شرکت بزرگ آلمانی در شهرهای غربی این کشور است. این یکی از دلایل عقب‌ ماندن شرق است اما اقتصاددانان می‌گویند علت را تنها به عدم حضور دفاتر مرکزی کنسرن‌های بزرگ نمی‌‌توان خلاصه کرد.

کارشناسان به میزان نازل قدرت تولید به عنوان یکی از دلایل اصلی در بخش‌های شرقی آلمان اشاره می‌کنند. میزان این بازدهی تولید در شرق آلمان (که شامل برلین هم می‌شود) به طور متوسط ۸۲ درصد بازدهی در غرب این کشور است. به عبارتی شرکت‌های فعال در شرق آلمان ۲۰ درصد بهره‌وری کم‌تری دارند.

اقتصاددانان می‌گویند میزان کم‌تری از سوبسید‌های دولتی به ایالت‌های شرقی آلمان تعلق می‌گیرد. سوبسیدهایی که به منظور ایجاد اشتغال بیشتر یا حفظ آن داده می‌شوند و این خود می‌تواند یکی از ترمزها در برابر افزایش میزان بهره‌وری باشند. میزان توان تولید در ارتباط مستقیم با تفاوت دستمزدها قرار می‌گیرد. دستمزد یک شهروند شرق آلمان به طور متوسط ۸۱ درصد دستمزد شهروند غرب این کشور است.

همین مسئله میان شمال و جنوب آلمان نیز صادق است. از شهرهای ثروتمندی مانند هامبورگ و مناطقی از ایالت نوردراین وستفالن که بگذریم، دستمزدها در شمال به شکل فاحشی کم‌تر از بخش‌های جنوبی این کشور است. به عنوان مثال متوسط دستمزد در شهرهایی مانند اینگولشتادت و ارلانگن (جنوب) ۱۴۴،۴ درصد درآمد متوسط در سایر نقاط آلمان است.

کارشناسان می‌گویند اگر قرار باشد این تفاوت‌ها از بین برود، باید ساختارهای شهری بخصوص در شرق آلمان تقویت شوند. در حال حاضر سه چهارم شاغلان در غرب آلمان در شهرها زندگی می‌کنند در حالی که در شرق این کشور تنها نیمی از جمعیت ساکن شهرها هستند. کمبود نیروی کارآزموده در تمام آلمان در حال حاضر یک مشکل است.

تا سال‌های آغازین سده کنونی ۲۱  شمار نیروی کار متخصص در شرق آلمان بیشتر از غرب آلمان بود. اما این پدیده در سال‌های پس از آن کم‌رنگ شد و از بین رفت. از این گذشته سرانه افراد در سن کار در شرق به مراتب نسبت به غرب آلمان کاهش پیدا کرده است. نیروی کار متخصص خارجی نیز ترجیح می‌دهند در غرب آلمان کار کنند تا بخش ‌های شرقی آن. تنها شهر برلین در این روند مستثنی است.

 

اقتصاددانان می‌گویند شرق آلمان در یک دور شیطانی گرفتار شده است. وضع اقتصادی شرق آلمان از غرب آن بدتر است و این خود یکی از علل رشد خارجی‌ستیزی در آنهاست. احزاب راست‌گرا و عوام‌گرا خارجی‌ها را عامل مشکلات اقتصادی جلوه می‌دهند. از سوی دیگر مهاجرانی که آلمان به کار آنها نیاز دارد، سراغ شهرهایی می‌روند که شبکه‌ گسترده‌تری از آشنایان‌شان در آنجا زندگی می‌کنند. آنها نیز غالبا سعی می‌کنند سر و کارشان به شرق آلمان نیفتد. کارشناسان توصیه می‌کنند برای جذب نیرو در شهرهای شرقی باید نخست با رشد خارجی‌ستیزی در آنها مبارزه کرد.

 

MAR/DW/BILD 

  این گزارشها در حال  تکمیل شدن است

    خبر گزاری مردانی نیوز 

    بیشتر بخوانید مطالب مرتبط  در این ضمیمه از    

  اتحادیه اروپا" آلمان": سوم اکتبر ۲۰۱۹ "سالگرد وحدت آلمان آنگلا مرکل، یاد قربانیان در زمان حکومت جمهوری دمکراتیک آلمان را ( آ لمان شرقی سابق) گرامی داشت."وحدت آلمان هنوز به معنای وحدت آلمانی‌ها نیست

خبرنامه خبرگزاری مردانی نیوز

به زبانهای دیگر

English French German Italian Portuguese Russian Spanish
شما اینجا هستید: خانه مردانی نیوز اخبار جهان اتحادیه اروپا" آلمان": گاه‌شمار فروریزی دیوار برلین، نمادها جنگ سرد" جشن ۳۰ سالگی فروپاشی دیوار برلین به مدت یک هفته برگزار می‌شود" سرگذشت دیوار برلین به روایت تصویر